Berghen, René
René Leopold Berghen, Vlaams prozaschrijver (Antwerpen 14.4.1901 - Antwerpen 13.1.1988). Werd onderwijzer en later leraar Nederlands in het hoger onderwijs. Publiceerde verhalen in De Vlaamsche Gids en Vlaamsche Arbeid, maar zijn officiële debuut is de novelle De overjas (1934). Berghen schreef een klein, maar homogeen oeuvre. Daarin spelen psycho-analytische elementen als het oedipuscomplex, droom en onderbewuste drijfveren een belangrijke rol. Zijn proza is afstandelijk en beredeneerd, door sommige recensenten ‘koel’ genoemd. Die intellectualistische, maar vooral individualistische schrijfwijze maakte hem kennelijk acceptabel voor de redactie van Forum, waarin hij het verhaal Het jeugdavontuur van Leo Furkins publiceerde, dat in 1936 in boekvorm verscheen.
In 1942 publiceerde hij een studie over Schopenhauer. Beluisteringen van een biechtfilosoof en in 1946 nog een Keur uit Schopenhauer. Hoewel Hubert Lampo vanaf 1945 geprobeerd heeft Berghens schrijverschap in de aandacht van de literaire kritiek aan te bevelen als ‘het beste, dat ons door het hedendaagse Nederlandse proza geboden wordt’, moet die poging als mislukt worden beschouwd. Er zijn nooit herdrukken van Berghens werk verschenen.
Literatuur: Kritisch lexicon; Oosthoek; WP-lexicon; P. de Vree, in: Hedendaagse Vlaamse romanciers en novellisten (1936) p. 84-88, 100-105; H. Lampo, ‘Eén van onze zuiverste prozaschrijvers: René Berghen’, in: De Faun 1 (1945) 11, p. 97-98; V.E. van Vriesland, in: Onderzoek en vertoog, 2 (1958), p. 263-265; M. ter Braak, ‘Jonge Vlamingen’, in: Verzameld werk, dl. 6 (19802), p. 325-330.
G.J. van Bork
[ingrijpend gewijzigd, februari 2002]
