Nederlands publicist (Amsterdam 14.10.1866 - Haarlem 27.9.1943). Studeerde theologie en promoveerde in Utrecht op een proefschrift over Shaftesbury. Was geruime tijd predikant, maar werd vooral publicist op wijsgerig en literair terrein. In 1907 richtte hij het Tijdschrift voor Wijsbegeerte op. Hij droeg daarmee bij aan de herleving van de Nederlandse wijsbegeerte. Zijn mystiek-religieuze levenshouding werd gevoed door denkers als Plato, Kant en Hegel, maar vooral door zijn interpretatie van het werk van Spinoza. Bierens de Haan schreef ook filosofisch getinte poëzie, gebundeld in Perspektieven (1939). Hij was tevens medewerker van De Kroniek en van belang is zijn aandeel in de discussie rond het socialisme naar aanleiding van Marius Bauers verslagen over de kroning van de tsaar in Rusland in dat tijdschrift (1896).
Literatuur: NBW; WP-lexicon; H. Aalbers e.a. (red.). Feestbundel aangeboden aan dr. J.D. Bierens de Haan (1932); H. Aalbers. De wijsbegeerte van J.D. Bierens de Haan (1932); W.R. van Brakell Buys. Ter herdenking van dr. J.D. Bierens de Haan (1944), met bibl.; Dr. J.D. Bierens de Haan herdacht - 1966. Lezingen gehouden op de herdenking op 15 en 16 oktober 1966 in de Internationale School voor Wijsbegeerte te Amersfoort (1967); J.G. van der Bend. Dr. J.D. Bierens de Haan en Spinoza (1968);
G. Stuiveling en G.J. van Bork
[ingrijpend gewijzigd, februari 2002]