terug  begin  verderprepost

Blokker, Jan

Jan Andries Blokker, Nederlands publicist (Amsterdam 27.5.1927). Studeerde enige tijd Nederlands en geschiedenis. Publiceerde in 1951 de novelle Séjour, waarvoor hij de Reina Prinsen Geerligsprijs 1950 had gekregen. In 1952 verscheen de roman Bij dag en ontij en in 1954 Parijs, dode stad. Werkte als leerlingjournalist bij Het Parool, werd filmredacteur voor het Algemeen Handelsblad en vervolgens televisiechef bij de VPRO. Schreef boekrecensies, o.a. voor de Volkskrant, waarvan er een aantal gebundeld werd in Het eeuwige examen (1977).

Blokker werd vooral bekend als medewerker aan het televisieprogramma ‘Zo is het...’ (1963-1964) en door zijn columns in de Volkskrant, waar hij ten slotte hoofdredacteur werd. Deze columns kenmerkten zich door de scherpe en satirische behandeling van actuele onderwerpen of van bepaalde modetrends. Ze werden veelvuldig gebundeld, o.a. in Ben ik wel links genoeg? (1974), Ga direct naar de gevangenis, ga niet langs AF en ontvang geen ƒ 200,- (1976), Mij hebben ze niet (1980) en Is m'n haar eigenlijk weer kort genoeg? (1982).

In 1960 verscheen Blokkers eerste kinderboek, Op zoek naar een oom, dat door de CPNB werd bekroond. Daarna volgden nog Het Kalekoppenhuis (1978), Altijd is Kortjakje ziek (1978) en Jeroen de Grote (1979). Blokker schreef voorts tal van filmscripts, o.a. voor Fanfare van Bert Haanstra, en het libretto voor de opera Esmée (1995) van Theo Loevendie.

In 1992 werd Blokker buitengewoon hoogleraar journalistiek in Rotterdam. In 2001 richtte hij in de Nieuwe Kerk in Amsterdam de grote fototentoonstelling in, waarin de specifieke volksaard van de Nederlanders tot uiting moet komen. Samen met anderen vervaardigde hij een bijbehorend fotoboek.

 

Literatuur: Lexicon jeugdlit; B. van Garrel en M. van Rooy, ‘Zonen van Calvijn’, in Hollands Diep (23 okt. 1976); C. Peeters, ‘Deugdelijk wantrouwen’, in: Hollandse pretenties (1988), p. 116-125; G. de Visser, interview in: Schrijven op niveau. Vier visies op het schrijven voor kinderen (1990), p. 20-27; K. Fens, ‘De Van Kinsbergenstraat als wereldbeeld’, in: Uitgeknipt (1993), p. 7-12.

 

G.J. van Bork
[aangevuld, februari 2002]

prepostterug  begin  verder