[p. 63] Een gheestelijck liedeken op den thoon, Noseroit on dire, &c.    Die mensche zeyt.  Ick hebbe een lief uutvercoren  Van een reyn maecht gheboren,  Jesus is zynen naem.  Ick soude hem gaerne minnen  Met herten en met zinnen,  Waer ick daertoe bequaem.    De Heere.  Mensche wilt tot my keeren,  Mijnen gheest die sal u leeren  In uwer zielen gront;  Maer ghij moet u begeven  Naer mynen wille te leven,  Soo wordi bequaem terstont    De Mensche.  Als ick op u heere dincke,  Myn herteken ick u schinke,  Tot liefden wel bereyt:  Maer mijn quade nature  Valt my rebel ende sture,  Sy soeckt die ijdelheyt.    De Heere.  Leert hier natuere versterven,  Ende om mynen wille derven  Al dat u herte lust.  In uwen gheest van binnen  Zuldi my dan kinnen,  En stellen u hert gherust.    De Mensche.  Doet open Heere myn ooren  Laet mij u woorden hooren,  U stemme die is zeer goet:  Wilt alle myn ghebreken  In u vyff wonden stecken,  Die plaetse vind ick zeer goet. [p. 64]      De Heere.  Och ziele en wilt niet trueren  U sal corts troost ghebeuren,  Strydt vromelyck uwen stryt:  Ghy moet hier nu lyden,  Naermaels suldi verblyden,  By my des seker zyt.    De Mensche.  De werelt wil ick laeten,  Ende die sonden haeten,  Al eest myn lichaem pijn:  Compt zoete lief vol minnen  Vangt ghy myn vyff zinnen  Ick wil u ghevangen zyn.    De Heere.  O edel ziele ghepresen  Mijn weelden zijn te wesen  In uwer zielen gront:  En doedij mij geen beletten,  Ick sal u sondige smetten  Gaen suyveren terstont.    De Mensche.  O Lief van grooter waerden  Ghecomen op deser aerden  Voor ons sterven die bitter doot.  Wilt u bitter smerte  Printen in mijn herte  Door u ghenade groot.    De Heere.  Wilt in mij betrouwen,  Laet u die sonden rouwen,  Maeckt een goet propoost:  Uwen wille moetty laeten,  Ende u selven haeten,  Soo suldi vinden troost. [p. 65]      De Mensche.  O Heere wilt bij mij blijven,  Doet mijn ziele beclijven  Mijn herte dat is ontstelt:  Leert mij tot allen tijden  Tegen mijn ghebreken strijden,  En mij selven doen ghewelt.    De Heere.  En laetes u niet verdrieten,  Mijn gracie sal in u vlieten,  Mijn alderliefste bruyt,  Ick en sal van u niet scheyden  Tot dat ick u sal leyden  Met mij ter werelt uut.      Die dit Liedeken dichte  Met inwendich ghesichte  Doorsach zij haeren gront:  Bidt voor haer uut minnen  Dat zij mach verwinnen  Haer ghebreken tot alder stont.