[p. 70] Een schoon gheestelyck liedeken vanden heylighen gheest, opden thoon, Ick hadde ghestelt alle myn betrouwen op eene die my bedrogen heeft.  Lieffelyck is den geest des Heeren  Ende vol van bermherticheyt,  Totten genen die tot hem keeren  Ende hen herte maeken bereyt,  Die sullen smaeken zyn soeticheyt  Altijt,  Die alle vreucht te boven gaet,  Ende wellust des werelts wijt.     Hij is den dau die can vercoelen,  Den brant der sonden en swerelts lust,  Dwelck zuyver herten wel ghevoelen,  Daer den heyligen gheest in rust.  Alle quade begeerten hij uut blust  Certeyn,  Al zyn die zinnen wilt en wust,  1    Hy canse temmen en maeken reyn.     Tes eenen gheest vol alle vreuchden,  Die tverstant te boven gaet:  Hy doet die ziele groyen in deuchden,  Ende verlaeten de sonde quaet,  Int herte daer hy zayt zyn saet,  Terstont,  Dat maeckt hij vrolyck metter daet,  Met zynder liefden wort dat ghewont.

1  wust staat waarschijnlijk voor wuft.

[p. 71]    Zyn vrinden doet hij weenen en suchten  Door berou van sonden in swerelts perck,  Met viericheyt zy tot hem vluchten,  Hy maeckt den gheest inwendich sterck,  Zyn seven gaeven doen dit werck  Zeer snel,  Op oitmoedige herten neempt hy ghemerck  Daer hij in rust en niemant el.     Den heyligen gheest sal altyt comen  Daer hij vierichlyck wort begeert,  Hy wilt rusten ende woonen  Daer die sonde niet en regneert,  Tis eenen gheest van suyverheyt  Voorwaer,  Daer hy het herte vint bereyt,  Daer stort hij in zyn gaeven claer.     O heylige geest wilt in ons blyven,  Want ghy zyt ons opperste goet,  Doet u gracie in ons beclyven  Door pacientie in tegenspoet;  Met u gaven willen wy grijpen moet  Altoos,  Verlost ons van dit geux ghebroet  En van die Calvinisten boos.     O heylige geest compt nu beneden,  Straft die in sonden zyn ghewent,  Wilt nederlant stellen in vreden,  Doet open die oogen die zyn verblent,  Maeckt u in smenschen herte bekent  Tes noot.  Veel steden zijnder heel gheschent  Met ongeloove ende sonden groot.