[p. 72] Een gheestelyck liedeken opden thoon van Allemande la doulce  Laet ons hier beneden  Den tijt wel besteden  In dit aertsche dal,  Soo sullen wij in vreden  Inden hemel treden,  Alst Godt believen sal.  Heere haelt my toch tuys Bis  De werelt is mij een cruys,  Waer ick henen keere  Het isser al confuys.     Waer is den tijt ghevaeren  Dat wij al tsamen waeren  In liefden en accoort:  Wij en zijn nu alle gaere  Niet int openbaere  Dan twist ende discoordt.  O Heer haelt mij doch thuys, Bis  De werelt es mij een cruys,  Waer ick henen keere,  Het isser al confuys.     Wy mogen al wel weenen,  Oudt, ionck, groot ende cleyne,  Over desen droeven tijt,  Want wij int ghemeene,  Int gheselschap oft alleene  Niet en hooren dat ons verblijt.  O Heere haelt mij toch thuys. Bis  De werelt is mij een cruys,  Waer ick henen keere,  Het isser al confuys.     O alderliefste Heere, [p. 73]    Waer is die goddelijke eere,  Diemen u te doene plach.  Want men nu niet meere  Dies mijn herte mij breect van zeere  Uwen dienst hier doen en mach.     O Heere haelt mij toch thuys, Bis.  De werelt is mij een cruys,  Waer ick henen keere  Het isser al confuys.