[p. 74] Een schoon gheestelyck liedeken van den peys, op den toon, Die de werelt yet wel besiet, &c.  Laet ons in Godt verblijden  Sonder vermijden  Den Heere ghebenedijden  Cleyn ende groot,  Godt dancken ende loven  Die ons heeft van boven  Gegeven den peys, twas meer dan noot,  Veel menschen zynder bleven van honger doot.  En wilt dit vergeten niet,  Altsamen tot Godt vliedt,  Dat wij niet en vallen in swaerder verdriet     Godt wil ons gracie gheven,  Om deuchdelyck te leven,  Sonder sneven,  Elck nae zynen staet,  Goede borgers wilt uutroyen,  Jae teenemael verfoyen  Der Calvinisten leeringhen quaet  Met al hen ongeloove zeer obstinaet:  Want ghij ziet hoe dat  Verdorven wort die stadt,  Daer zy sayen hen quaet saet.     Wilt al hertelyck bidden,  Dat Godts gheest int midden  Van alle herten worde gheplant,  Dat liefde mach regneren,  Eendrachticheyt floreren,  Die neringe en welvaert brengt int lant  Ghy Catolycke hout hieraen de hant,  Dat Calvinus worde veriaecht,  En Luyter uutgevaecht  Met hen predicanten sonder verstant.    [p. 75]    Verhuyst ghij Calvinisten,  Vol muyterije en twisten,  Gy hebt te Bruessel te lange gewoont  Want u tirannye en u diverije  Hebdi ons genoech ghetoont,  Naer u wercken suldi worden geloont.  Door u valsch gheloove blint,  Onse kercken hebdi gheschint,  Wee die tot u zyn ghesint.     Gheestelycke persoonen  Wilt nu blyschap toonen,  Die te Bruessel zyt beswaert:  Als goede levende rancken  Wilt Godt almachtich dancken  Dat hij u soo lange daer heeft gespaert,  Nu en suldi niet meer zyn vervaert,  Grijpt al eenen moet,  Het Calvinist ghebroet  Gaet nu wech loopen metter spoet.     Den edelen Hertoch van Parmen  Heeft Bruessel willen ontfermen,  Natuerlyke liefde hem daertoe dwingt  Godt gheve hem prijs ende eere  Tes een ghenaedich Heere,  Die ons den peys uut liefden schinckt,  Goede borgers dit altyt ghedinct,  Wilt allen danckbaer zyn  Op dit termyn,  Dat ghy niet en valt in swaerder pyn.