[p. 81] Een gheestelyck liedeken, op den thoon, Iay faict mon testament.  Met droefheyt ende lyden  Is mijn ziele bevaen,  Heere helpt my nu strijden,  En wilt my niet aff gaen.    De Heere.  Mensche wildi my behaegen,  Soo moet ghij ierst voor al  U cruyce opheffen en draegen,  Dwelck ick u zenden zal.    De mensche.  Myn cruyce wille ic gaern dragen  Gheeft my heere de cracht,  Om ziele ende lyf te wagen  Want cleyn zoe is myn macht.    Godt zeyt.  Myn gracie zal ick u geven,  Wildy my volgen vry,  Betert altyt u leven  Betrouwt dan vast op my.    De mensche:  Wilt heere myn herteken stercken  Tes bedroeft al totter doot,  Ghy alleen Heere condt mercken  Mynen grooten noot.    Godt zeyt.  Ter noot zoe zal ick comen  Maer ten wille nyet,  Myn gracie zal u vromen  In u lyden en verdriet.    De mensche.  Ick zoude liever sterven  O Heere gebenedyt,  Dan ick u zoude derven  Eenen cleynen tyt. [p. 82]      Godt zeyt.  Weest cleyne in uwen ooghen  U gebreken oetmoedelyck kint  Zy moeten lyden en dooghen  Die van my zyn bemint.    De Mensche.  Heere Jesus laet my u kinnen  Ende gheeft my toch dat een  Dat ghy in myn vyf zinnen  Rusten moeght alleen.  1      Godt zeyt.  Dat een zal u gebeuren  Maer het moet ierst zyn besuert  En wilt niet claegen en treuren  U herteken tot my stuert    De Mensche.  Ick wille my resigneren  Heere onder den wille dyn  Laet uwen gheest my regeren  Zoe zal ick zaelich zyn.    Godt zeyt.  Vertroost u in u lyden  Nempt moet in u verdriet  Die inde werelt hen verblyden,  Dat en zyn myn kinderen nyet.

1  deze woorden worden in de oorspronkelijke uitgave God in den mond gelegd, zonder twijfel een misgreep van den zetter.