[p. 90] Een schoon gheestelyck liedeken vander Heyliger Dryvuldicheyt, op den thoon: Een ridder en een meysken ionck, op een rivierken, &c  O Godt almachtich vader goet,  Mijn memorie wil ick u schinken  Laet my u goddelyck wesen goet  Altyt ootmoedelyck ghedinken.      O Godt sone des vaders woordt  Mijn verstant wil ick u gheven,  Doet alle myn zinnen met een accoordt  Naer uwen wille hier leven.      O Godt der liefden heyligen gheest  Wilt mijnen wille stercken  Met u gave der liefden aldermeest  Vervult ghij alle myn wercken.      O weirdige heylige Drijvuldicheyt  Wilt alle myn crachten regeren,  Dat ick in mynder zielen affscheyt  In u mach iubileren.      O alder hoochste Maiesteyt,  Vernielt in my u beelde:  Maeckt myn herteken nu bereyt,  Dat ick mach smaeken u weelde.      O drij persoonen nochtans maer een,  Warachtich Godt ghepresen,  En wilt uut mynder zielen niet scheen,  Maer altyt myn trooster wesen.      Bidt voor die dit heeft ghedicht  Ter eeren van haer lief daer boven,  Dat zy dat ongheschapen licht  Altijt mach dancken en loven.