[p. 91] Een schoon benedictie opden selven toon.  O Cracht des vaders almachtich groot,  Zijt in myn memorie gepresen,  Dat ick ootmoedelyck tot in myn doot  Godt mach ghedachtich wesen.      Die wijsheyt des soons dat eewich woordt  Blijve in myn verstant van binnen,  Dat alle myn gepeysen nu rechtevoort  Mijn sonden mogen verwinnen.      De liefde van Godt den heyligen geest  Wil mynen wille doorvlieten,  Met zyn seven gaeven aldermeest  Moet ick myn werken ghenieten.