[p. 119]   [p. 120] Hiernae volghen schoone gheestelijcke leysenen, ghedicht bijder voorscreven Ioncvrouwe Catherina Boudewijns. Een gheestelijck liedeken van onse lieve Vrouwe, op den toon van, Al tusschen tvee zeebergen daer loopt een water. &c.  Altsaemen wilt uut minnen  Mijn geestelic liet verstaen  Van de hemelsce Coninginne  Maria is haren naem.  Laet ons dese maget prysen,  En singen van haerder deucht,  Ende haer alle eere bewijsen  Met loffsanck ende vreucht.      Ierst die ootmoedichede  Was in Maria soo groot,  Dat zy van boven beneden  Trock Godts sone in haren schoot.      Met suyverheyt zeer reyne  Was haer ziele en lichaem verclaert,  Godt wilde als een kindeken cleyne  Van Maria worden gebaert.      In haer gheloove op deser aerden  Was zy sterck ende vroom,  Daerom wilde Godt aenvaerden  In Maria zyn menscheyt schoon.      Haer liefde was boven maeten  Alle haer crachten ende virtuyt  Door haer wercken vol caritaten  Coos haer den Vader voor zyn bruyt.      Van alle barmherticheden  Is zy die moeder altyt.  Voor ons sondaren hier beneden  Crijcht zy gracie ende respijt. [p. 121]    Laet ons Godts moeder hier loven,  Ende dienen int aertsche dal,  Dat zy ons wil trecken daer boven  Daer eewelyck vreucht zijn sal.      O moeder ende maecht ghepresen,  Tuwer eeren heb ick dit ghedicht:  In myn ghepeys wilt altyt wesen  Met u gracie myn ziele verlicht.      Presenteert my uwen sone,  Als ick sal sterven die doot,  Bidt voor my dat ick dan come  Inden hemel in Abrahams schoot.