[p. 237]
Bijlage
De tekst van ‘Het daghet inden oosten’ is overgeleverd in het zg. Antwerps Liedboek, waarvan het enig bewaard gebleven exemplaar berust in den Herzog August Bibliothek te Wolfenbüttel. (Sign. 236.5 Poetica). Een volledige fotokopie is in het bezit van prof. Stuiveling. Het boekje, oblong, 9 1/2 bij 13 cm, is ongepagineerd maar op de rechtbladzijden bovenaan in inkt gefolieerd van het titelblad, 1, af tot en met 128. In de drie kolommen van folio 43 recto en de eerste kolom van folio 43 verso staat de navolgende tekst; in couplet 13 is gaen door ons verbeterd uit gaeu.
Een oudt liedeken.
1
Het daghet inden oosten
Het lichtet ouveral
Hoe luttel weet mijn liefken.
Och waer ick henen sal
Hoe luttel weet mijn liefken
2
Och warent al mijn vrienden
dat mijn vianden zijn
Ick voerde u wten lande.
Mijn lief mijn minnenkijn
Ick voerde u wten lande
3
Dats waer soudi mi voeren
Stout ridder wel gemeyt
ic ligge in mijns liefs armkens
Met grooter waerdigheyt.
Ic ligge in mijns liefs armkens
4
Ligdy in ws liefs armen
Bilo ghi en segt niet waer.
Gaet henen ter linde groene
[p. 238]
Versleghen so leyt hi daer
Gaet henen ter linde groene
5
Tmeysken nam haren mantel
Ende si ghinc eenen ganck
Al totter linde groene
daer si den dooden vant
Al totter linde groene
6
Och ligdy hier verslaghen
Versmoort al in u bloet
dat heeft gedaen u roemen
Ende uwen hooghen moet
dat heeft gedaen u roemen.
7
Och lichdy hier verslaghen.
di mi te troosten plach
Wat hebdy mi ghelaten
So menighen droeuen dach
Wat hebdi mi ghelaten.
8
Tmeysken nam haren mantel.
Ende si ghinck eenen ganck.
Al voor haers vaders poorte
die si ontsloten vant
Al voor haers vaders poorte
9
Och is hier eenich heere
Oft eenich edel man
die mi mijnen dooden
Begrauen helpen can
die mi mijnen dooden
10
Die heeren sweghen stille.
Si en maecten gheen geluyt.
dat meysken keerde haer omme
Si ghinc al weenende wt.
Ende si ghinc wederomme
11
Si nam hem in haren armen
Si custe hem voor den mont.
In eender corter wijlen
Tot also mengher stont
In eender corter wile
[p. 239]
12
Met sinen blancken swaerde
dat si die aerde op groef
Met haer snee witten armen
Ten graue dat si hem droech.
Met haer snee witte armen
13
Nu wil ic mi gaen begeuen
In een cleyn cloosterkijn
Ende draghen swarte wijlen.
Ende worden een nonnekijn.
Ende draghen swarte wijlen.
14
Met haer claer stemme
Die misse dat si sanck
Met haer snee witten handen
dat si dat belleken clanck
Met haer snee witte handen.
