[p. 217]
Sonnetaant.
Wel wat beklaach ick my van mijn lichtvaerdicheden,1
Om dat ick nu begeer't geen tegen d'Eere strijdt?
De Noot-wet, wilt, ick voelt, dat mijn Lof, voor een tijdt,3
De krachten van mijn wil moet uyt de wege treden.4
5
Ick heb gebaent, geplant, gebouwt de lieve gronden5
Van mijn begeerten, en van al mijn wenschen soet:
Nu ist de Min haar ampt dat sy die voort voldoet,7
Tot sulcken nut en endt, als ickse heb gevonden.8
Ach Min! die in mijn geest bliest dese Lustjens sot,9
10
Kort my het leven stracx, of doet my door 't genot,10
Van sijne Lieflijckheyt in volle blijtschap rysen:
So sal ick seggen, dat ghy alderbest regeert12
De harten vande mensch, en dat ghy so beheert,13
Dat ick geen Godt so seer als u en weet te prysen.
1van: wegens, over.
3De Noot-wet: het Fatum; de komma hierna denke men weg; wilt: wil het; voelt: voel het; mijn Lof: mijn goede naam, mijn eervol bestaan.
4De krachten van mijn wil enz.: voor mijn krachtige wil, nl. voor mijn door verliefdheid gedreven wil moet wijken.
5gebaent: geploegd (WNT II (I), kolom 964); gebouwt: bewerkt.
7Nu ist de Min haar ampt: nu is het de taak van de verliefdheid; die: nl. de begeerten en wensen; voort: met spoed; voldoet: vervult.
8als ickse heb gevonden: als waartoe ik meen dat ze dienen.
9Lustjens sot: dwaze begeerten.
10stracx: terstond; of doet my: of doe het voor mij. De keuze gaat dus tussen nu te sterven of het leven in volle lieflijkheid te ervaren.
12So: dan, nl. in dit tweede geval.
13beheert: bestuurt, heerst (in WNT II (I), kolom 1479, geen voorbeelden van intransitief gebruik van dit werkw.).
