Ick zie ter werelt toch gheen grooter onghenoeghen,

Als dat hem deze stom zoo stout zich darf vervoeghen1255

Aan der Princessen zy, 't zy waar zy gaat of staat,

Een vreemdeling op 't naast hem by haar vinden laat.1257

Het gantsche hofghezin dat is ghesteurt met reden,1258

Om de ondrag'lijckheyt zijns dreutscher vryicheden.1259

De dinghen zijn te groot voor een uytheemsche gast,

Die schrickelijck ontzach en gene grootsheyt past,1261

Dees komt met koenheyt driest den drang der scharen scheyden,1262

En door de Vorsten trots d'Infante fier gheleyden1263

Tot een kleyn achting van de Princen van dit rijck,

Wiens achtbaarhe'en gheschiet te schotzen onghelijck.1265

Wat zotterny is dit de Koningen te smaden,

En doen een Bedelaar zoo over veel ghenaden,

Datmen zijn schouders kiest tot harer handen rust,

+En d'ooghen dat hy die na zijn behaghen kust,1269

Dit maackt den nar zoo bouwt: dat hy zo dreutsch als prachtich1270

Zijn kleynheyt noch zijn selfs in' t minst niet is gedachtich.

Met wat hoogh-draghentheyt en weseloosheyt prat,1272

Zoo treet hy over dwars grootmoedich door de stadt,1273

Hy barst van barsicheyt, en van pompeusheyt statich.1274

Wat zouw' den malle gheck, hy is te wanghelatich,1275

Ick kan niet in hem sien dat my int minst bekoort,

Als zijn alfachticheyt van gheck'lijckheyt verdoort,1277

Verwaantheyt onghegront: den zot is zo hovaardich,

Dat hy zijn selven acht de grootste staten waardich.

Voorwaar de vrouwen zijn te grillich van ghemoet,

Zy kiesen voor de braafst vaack d'alderslechste bloedt,1281

Die niet een edel woordt noch reden weet te spreken,

Verachten zo de gheen die haar ootmoedich smeecken.

Zijn wesen heeft mijn noyt noch nesk of kindts gheweest,1284

Maar hy dunckt my zo heus, zo aardich en zo abel1285

Als d'aldergrootste Vorst in 't machtich rijck van Babel.

Ghy lieden spreeckt uyt nijt en bitterheyt des gals,

Of wt verholen haat, of wt u oordeel vals,

Dat van stijfsinnicheyt zoo kroes haar laat verleyen,1289

Dat het der dinghen aart niet recht kan onderscheyen

Na de behoorlijckheyt en eerbaarheyt vereyscht.

'k Heb in mijn jonghe jeucht ghewandelt en ghereyst,1292

En heb schier al besocht wat datmen kan besoecken,

In Heeren hoven, en in menschen, en in boecken:

Al ben ick wtterlijck wat slechtjes inde schijn,1295

Daar aan ist niet te zien hoe wy van binnen zijn.

De Goddelijcke ziel met zijn hemelsche krachten

Die blinckt van klaarheyt inde suyverste ghedachten

Des innerlijcke mensch: daar spreyt s'haar om en tom,1299

En gheeft haar selven wt, dat blijckt aan desen stom,1300

Die soo gheluckich als volmaackt in allen deelen

Des lichaams, sprakeloos de herten weet te steelen,

Van d'alderhoochste lien die best zijn opghevoet,

En dringht hem soetjes in het Keyserlijck ghemoet,

't Welck hy niet en bepraat met hoofs en ydel klappen

En swetseryen licht, maar met de wetenschappen1306

Die hem de goe natuur bequaem'lijck heeft gheplant,

Niet in zijn school gheleert, maar Goddelijck verstant.1308

Besiet de schoone man, van boven en van ond'ren,

Ghy sult van lit tot lit ten hoochsten u verwond'ren.

Ziet zijn ghekruyfde kop, zijn voorhooft, zijn ghezicht,1311

Wat is daar achtbaarheyt en soetheyt in ghesticht,1312

Wat defticheyt verweent, wat lieflijckheyt, wat vreughden,1313

En wat een grooten sleep van hondert duysent deughden,

+Van aansienlijckheyt en van heerlijckheden eel,

Waar van ick gheen en noem om datse zijn zoo veel,

Dat's al onnoemlijck zijn, want zoo'k maar een, ghe roemden,1317

Ick deed' groot onghelijck zo ick d'aer niet en noemden.

Ziet zijn strijtbare borst, zijn armen grof en swaar,

Zijn leden hoe ghevoet, hoe helder en hoe klaar:

En wat gheswindicheyt van beenen en van handen,

Wat maxcel mannelijck, en wat strijtbare standen,

Wat vasticheyt van tret, onwinnelijck en trots,

Waar hem den krygher zet daar staat hy als een rots.

Dat hy wel werdt ghewilt by Joffers en by Vrouwen,1325

Dat kan ick haar voorwaar seer wel ten besten houwen,

Want hoe wel dat ick heb gheweest by zoo veel lien,

Zoo heb ick zijns ghelijck mijn leven noyt ghesien.

Hy zy dan zoo hy is in schoonheyt uytghenomen,

Ten staat noch 't past hem niet zo stout en vry te komen

By d'alderhoochste vrou.

De Koningen ghekroont, de Princen vanden bloe.

De Vorsten van het Rijck. De hoogh gheboren Heeren.

En gheen wtlander die met statelijcker eeren,

En adellijcker pracht noch erentfest onthaal,

Zich niet t'erneeren weet met teeckens noch met taal;1336

Daar toe zijn opghequeeckt de Hartogen en Graven.

't Gheslacht en acht ick niet, maar wel de schoone gaven.1338

Het is een Koning die een Koninglijcke Wet

Zich zelven int ghemoet met goude letters zet,

Wiens Princelijcke ziel de deught zoo heeft verkoren,

Dat hy by 't vollick blijckt een Prins van God gheboren.

Die Hertoch prijs ick meest, die zijn Harts-tochten snoot1343

Zoo breydelt en berijt dat hy se dwingt of doot.1344

En dat's de beste Graaf die zijn Graaff'lijcke zinnen

Graveert, en graaft de lust tot goedt en wel doen inne.

De voorste Vorst of Heer en spruyt niet uyt het hof,

Maar die komt waarelijck ons vanden Hemel of.1348

Daarom ghy edellien, die man is eerst recht adelijck,

Die mijt het gunt zijn ziel is schandelijck en schadelijck.1350

Ghy spreeckt te lasterlyck van dien wel wysen Heer,

Die inde stijl des hofs en wereltlijcke eer

Ghenoech ervaren is: Al spreeckt hy schoon gheen talen,1353

Men zal hem weder niet op looghen-taal behalen.1354

Noch hy en sondicht niet godlooslijck met de mont,

Zijn woorden die hy spreeckt die gaan hem van de gront,

En van de tong zijns ziels: Hy mompelt inder harten,1357

't Gheen ander rallen uyt zoo broodt-droncken als darten,1358

En kuyf'len met de beck de reen zoo wilt en hoogh,1359

Al waart met een rancket: zo met een sluym'rich oogh1360

+En geylheyt van gebaar, met diep en swaar versuchten

Des adems, doch ghemaeckt: waar van de droeve vruchten,1362

Het welck het maachdelijck en vrouwelijck gheslacht,

Heeft, leyder! te veel ramps en onheyls toeghebracht.

Het mach dan wat het wil, hy hoordent hem te schamen,1365

De dinghen die hy doet hem alderminst betamen.

De geck is zeecker zot.

Een man van hooghen staat, ja zelfs een God te zijn.

Hier op de galdery moet ick my wat verluchten,1369

En zonnen 't hartje van de dampen van mijn zuchten.1370

Het wedertjen is zoet, anminnich, zacht en swoel,

Hoe naar by 's Hemels vloer, hoe meer dat ick ghevoel1372

De hetten vanden dach, en niettemin ick zidder

Als ick ben by mijn Son, mijn nieuwe lief, mijn Ridder,

Die heymelijck op mijn zijn jonst zoo heeft gheleyt,

Dat hy verkreegh tot eer de kroon der trouwicheyt.

Ach alderkuyste helt! indien my waar ghegeven

Zoo veel schoonheyts als u, ick trotsten al die leven1378

In ghelijck aardicheyt, in zinlijckheyt, in min,1379

Waar in ick mijns ghelijck op aarden niet en vin.

De Zon sal nimmermeer geen trouwer twee beschynen,

Noch reyner liefde in de Wereldt moghen vynen.1382

Maar een ding quelt my, troost! dat's dat ghy u gezicht1383

Afkeerich van mijn treckt, en slatet op mijn Nicht,

Die breyneloos vergeckt haar niet en weet te dragen,1385

Maar wttert ongheveynst daar af haar wel behaghen,1386

Tot mijn leetwesen, ach! ick sach het lestmaal an,

Ick voelden 'k weet niet wat, dat ick niet segghen kan;

Die kranckheyt is by mijn, 'k mach om mijn bloedt niet lyen1389

Dat yemant my mijn lief zou diefs ghewijs ontvryen.

Neen Aardighe, dat's niet, dat zal niet meer gheschien,1391

Ick moet daar in in tijdts voorsichtichlijck versien.

't Ghewoonelijck ghelaat van mijne gunst verleden,1393

Dat heb ick zints verruylt aan dreutsche mydentheden:1394

Ick sal u vallen hart en moeyelijck, ick sweert,

Tot dat ghy vol van spijt na u Heer Vader keert,

Zoo mach ick vry en vranck en onbekommert wesen.

Lucretia brenght mijn boeck, ick ben belust om lesen.

+Ach Moersgoelick! ick ben zoo verlieft dat ick van smart swiet.1399

Ach! vaar, bijntet beneen jou kousebant, zoo slatet om u hart niet:1400

De liefde is een eungier ding, het loopter een deur zijn bloedt1401

Ghelijck als de popelcy, of als quicksilver in een hoet.1402

Ach mijn lenden! is dat gicht? Ick soumen wel root kryten.1403

Ja kijnts, als een mensch veegh is, een luys zou hem doot byten.1404

Och mijn Jaapickje! gaat van mijn hartjen of ick swijm.

Nou ick verlieft bin, Moersgoelick, nou doe ick alle ding op rijm:

Ic eet op rijm, ic drinck op rijm, ick slaap op rijm, ick droom op rijm, zeper buysje,1407

Ick pis op rijm, ick kack op rijm, drie dreuteltjes netjes in een peperhuysje.1408

Ick snuyt op rijm, ick vijst op rijm, perfeckjes met een snaars,1409

Sonnetjes, trompetjes, en klinckertjens, en stinckertjens met mijn naars,1410

De luy verwongd'ren heur dat ick zoo op rijm snacken kan.1411

Ten is niet vreemt, de liefde en die kunst comen een mens als kacken an.

Wy hebben een dienstmeyt, een ammeraaltje in onse buurt,1413

Ja die rijmt alle lietjes van afteren als sy staat en schuurt,

Zoo propertjes, zoo fijntjes, schijt Dichters, schijt Druckers, schijt setters,1415

Zy schijt incarnatien, kreeft-dichten, al zonder letters,1416

Maar met Hebreeusche karacters, heur hempt is zo dicht vermaalt1417

Met eylantjes, op een Oostindische kaart, ic en weet niet waerset haalt.1418

Dat's wat mier als mient, zy slacht Jan Bruynen neus.1419

Zy mocht de duyvel, wat sac is dat?1420

En als die mallicheyt wat heftich in een moye vrijster is,

Zo dichten zy nacht en dach zo lydich dattet te bijster is:1422

En als ghy't van haar hoort ofgaan, 't gaat offer een goddin spreect.

Wel dat is tovery, wie duyventer of het heur in steeckt?

Heyntje man met zijn peck-stock is toch zo veel mans niet.1425

Dat moet werentich een veugel wesen die Hans hiet,1426

Want die Hansen en die Francen die dichten als de droes.

Ach! ick ben zoo Amoreus op een excellente kroes

Met nieuwe rijnsche wijn, so besucht dattet wongder is,1429

En op een goet lecker bancket, dat wel helfte ghesongder is1430

Als een pongt schot-spijckers en laskysers in mijn maach,1431

En zo duysent duyvels verlief ick alle dommelijcke daach.

Ick segget by mijn manne waarheyt dat de liefde een groote last is,1433

Want mijn darmen kryten als mag're verckes alsmen backes niet te gast is,1434

En mijn zinnen rasen en werden lancx hoe woesters,

Zoo ben ick verlieft op raf, op rekeling, op kavyaar, op oesters,1436

Op sweeserickes, maer 't gheen my meest bekoort

+Dat is een kapoen zo hy rijt en zaylt, ghelaarst en ghespoort.1438

Zo moet ghy hier niet wesen, gaat daar vry eten daarse te coop zijn.

Of hier gheen ouwe Hoender eters onder den hoop zijn?1440

Neen, zy zijn al inde kroegh met de neus int nat, of in de kaatsbaan.

Och ick ben so verlieft Moersgoelick, ick can niet vande plaats gaan.

Neen moer, 't is hier een vaan, die gaat die gaat.1443

Ick beveel hem de wacht, niet te verlossen, die staat die staat.1444

Ach waarde Margareete!1445

Ick can u niet vergheten,

Mijn hart is te ghetrou,

Ick min een doode vrou:

En zalse eeuwich minne

Met hart, met ziel en zinne.

Datsen geck, hy loopt met den Aap zo waar as ick hier sta,1451

Een doo vrouw', ick wouse niet hebben al liep zy mijn na

Drie maal om de Heylige-stee, en eens op het Kerck-hof:1453

Ick ben mee wel een poosje Amoreus, maar ic heb daar geen werc of.1454

Ghy zijt al doot gheweest

Drie Jaar maar in mijn gheest

Zoo zult ghy eeuwich leven.

Hoe zoud'ick haar begheven,

Die steets in mijn ghemoet

Haar aanschijn toont zoo zoet?

Dat ick in mijn ghedachten

Gheen mensch die leeft can achten:

'k En hebt oock noyt ghedaan,

Noch zal niet licht bestaan1464

Een ander lief te trouwen.

Hoe wel Dochters en Vrouwen

My (onberoemt) doen zien,1467

Meer jonst als ick verdien,

Of immer can verdienen.

Gants lyden speciaal, ghy mocht mijn jou backis wel wat lienen,1470

Want ick heb een aanzicht en een graci as Hazemoers kijnt,1471

Want als my de mallemerocken en vrijsters zien zoo loopense inde wijnt.1472

Nu zal ick stommeling groeten,

En vallen voor de voeten

Van s'Keysers liefste kindt,

Die my, zoo 't schijnt, bemindt:

Die mijn wel zou behaghen,

Indien ick min kon draghen,

Maar zeeckerlijck haar Nicht,

Die doet mijn door 't ghezicht1480

En lieffelijcke wercken

Noch hoogher dinghen mercken,

Hoe wel 't mijn noyt beviel,

+Want 't zedert dat mijn ziel

Margreta heeft verkooren,

En heb ick noyt verlooren

Haar lieve beeltenis,

Dat mijn zoo weerdich is,

Dat ick om harent wil grootmoedich zou versmaden

Goddinnen, zose my tot haarder minnen baden.

+Al waar ick zoo bemint van d'algoedighe Goon,1491

Dat zy aan my te schenck, o schoone Ridder, boon

+De scepter en de kroon van Hemel en van Aart,

Zy waren zonder u, mijn gheen spoogh-water waardt.1494

Al waart dat d'Opper-vooght van 't hoogh en heylich rijck,1495

My in zijn grootheyt hem wou maken gantsch ghelijck,

En ick u moest, mijn lief! hier laten in't ghequel,1497

Wat sou den Hemel my zijn anders als een hel?

En waart dat ick alhier moght dwinghen met ghebodt,

En heerschappyen al de volcken dol en zot,

Doch sonder u, ick souw het wereltlijck ghebien,

Groothartich van ter zy niet willen eens aansien.1502

Al wat een redelijck mensch met oogh of hart oyt zagh,

Of wat zijn rijck verstant bedenckt of wenschen mach

Om te besitten hier, of namaals uyter tijdt,1505

Dat acht ick sonder u veel min als nietten mijdt,1506

Maar als ick mach, mijn Prins, by u zijn onbevreest,

Zoo voel ick mijn zoo rijck en wel vernoecht van gheest,

Dat ick versmijt en puf de doot en 't wreet gheval,1509

Want in u zieltjen is mijn hemeltien en al.

Oneyndelijck beminnen,

Zoo heeft de jalousy,

Een wreede wrock op my.

Zo vrientlijck plach te wesen,

Die thoont my inder daad

Nu niet dan alle quaadt,

Dan ick en wilt niet mercken,1520

Als zy mijn al wat zeydt

Ick gheef haar gheen bescheydt.

Als ergher noch ghekreghen,

Zy maken't vaak zoo grof,

Dat ick my wt het hof

Maar wat? ick kan niet leven,

O Ridder zonder u!

't Is om ghekomen nu.1530

En luystert na gheen reden,

Ick gheef my vande ree,1533

Laas! in een dolle Zee,

Zijn ancxstich te bevaren;

Zoo 't scheepje strant oft stoot,

Mijn voor-landt is de doot.

Ick pas op schand' noch schade,1540

En of mijn Nicht met spijt,

Myn liefde my benijdt:

Tot mijn opset te komen.1544

Dus ga ick andermaal,

De Keyserlijcke zaal1546

Ach mocht mijn zin verand'ren!

Princesje u beraat,1549

Bedenckt dat ghy bestaat1550

Ick kan my niet bedwinghen,

Met wijsheyts toom noch wet,

Ick moet my op het bedt

Och kon ick toch beletten,

Mijn zotheyt en de lust,

Die mijn zoo seer ontrust.

De vrou gingh na haar kamer, de Lantsknecht volghde na.1559

Dat's braaf, ick wet by mijn Jan Oom dat zy t'samen zullen spelen pick oli graaf,1560

Of Symen de liever de laver de bock,1561

Hoe veel hoorens staander achter op.

Wat ghebrabbel heb ick hier, spelen dit de rijcken?

Ick wil aan dit spel een paartje wel verkijcken.1564

Mijn kleene vrientjen, ach! mijn waerdich wel behaghen

Mijns ziels! wilt desen ring tot mijner eeren dragen,

Op dat ick u, mijn hart! daar aan in't zeecker ken,1567

Dat ick de dienares van uwe hoocheyt ben.

En zijt verseeckert, Heer, dat ick beneffens desen

Zoo zeer den uwen ben als ick mijn plach te wesen.

Zoo u ghenade my die deught en wellust doet,1571

Dat ghy met mijn vertreckt, mijn alderhoochste goedt,

In mijn Heer Vaders hof en Princelijck ghebouwen,

Ick zal gheen ander man van al mijn daghen trouwen,

En ick die zal u doen de diensten en de eer,

Die yder schuldich is zoo deughdelijcken Heer:

Die meer te lieven zijt als 't gheen wy liefden heeten,

En die wt liefden my mijn plicht my doet vergheten.

Helaas! ick ben te stout, de jonst die ick u draagh,

Die maackt my dat ick, laas! na eer noch schant en vraagh,

In dier manieren, lief, dat ick u moet verklaren

Yets, dat ick nau in't vry mijn selfs derf openbaren;

Daerom, mijn soeticheyt, hebt deerenis met my,

+En met den brandt die ick om uwen't wille ly.

He wel, wat rijt my de meyt, zy steeckt hem aan de hant,1585

Met alle lieffelijckheyt, een schoone diamant.1586

Staat-dochters gaat ter zy,1587

Wat zoo, nu ben ick vry,1588

Ick ben al wars van 't lesen,

Maar immers wat macht wesen?

Ick kan't niet wel verstaan,

Mijn Nicht is voorghegaan,

En hy volght op haar hielen,

Dit raackt my totter zielen,

Ick krijgh een quaadt vermoen,

Ick moet zien wat zy doen.

Ick zal my hier verduyst'ren,1597

Om alles te beluyst'ren.

Och eenich onderhout en zieltje van mijn leven!

Nadien de Goden ons tijdt en bequaamheyt gheven,1600

Om vryelijck de gunst te thoonen van 't ghemoet,

Zoo bid ick dat ghy my maar die genade doet,

Dat ghy mijn, o mijn vreucht! die weldaat laat ghenieten,1603

Want zonder dat mijn ziel het leven moet verdrieten.1604

Wat onbeschaamtheyt, ach! zy kust hem aan de wang.

Alzoo mijn moer, raak wat, wel dat duurt vry wat lang.1606

Waar ick as ghy, Princes, ick zouwer niet uyt scheyen

In een maant vijf zes, en mijn stirredom tusschen beyen.1608

Hy loopt e wech, ten lijckt niet, wat Joseph is dat?1609

Ick zout warachtich niet weygheren datse my eens badt.

Ach mijn Margareete! ach mijn trouheyt is zoo groot!

Dat ick d'onkuysheyt haat ghelijck de felle doot.

Hou reyne Ridder hoort!

Niet zonder oorsaack Heer, zoo hebdy afghenomen

De kroon van Brademant, want u oprechte trou

Is grooter als de lust van dese gheyle vrou.

Maar schaamteloose maaght, ick sweert, ick zal 't zoo maken,

Datmen u straffe na ghelegentheyt der zaken:

Want ick zal openbaar doen kundighen door't lant,1619

De oneer schandelijck daar ick u op bevant.1620

Zulcx datmen nimmermeer zal u aensien en houwen,

Als voor de vuylste Hoer van d'alderlichste vrouwen.

Ach edel Ridder rijst! ick sweert u op mijn eedt,

+Dat ick mijn Nicht om u zal doen het minste leet.1624

Gaat heen ghy laffe guyl, gaat heen ghy bloote Jorden,1625

Zou ghy't wel weygheren, vryer, dattet jou ghevraacht worden?

Datset my verghden, ick zeghje dat, al ben ick van dat evel niet zieck,1627

Ick zou dat Casteel bestormen al had ick maar een halve pieck.1628

Maar wilde woeste bles, wat hebdy derren peysen,1629

Dat desen Ridder zou om uwe schoonheyt reysen

Wt ons groot machtich hof in u Vaders ghebiedt?

Ach arme sottinne! wel wat en denckt ghy niet?

Van waar is u 't ghedacht zoo over dwars gheresen?1633

Daar toe zoo hebben wy den helt te veel bewesen1634

Dat hy u volghen zou, u hoop en heeft gheen schijn,1635

Doch zoo ghy't waant, ghy zult verr' van u gissing zijn:

Want al ist dat ghy hem schoon t' uwent zoeckt te throonen,1637

Om met een staat van eer zijn waardicheyt te loonen,

Zoo can ick in een dach hem doen wel zoo veel deught1639

Als ghy in duysent Jaar in't minste niet vermeught.

Ick hadde noyt ghedocht dat in een borst hoogh-aardich1641

Kon zijn zoo onbeschaamt een stoutheyt, zoo lichtveerdich

Dat my grouwelt. O schant! een maaght, een ted're maaght,1643

Een man, O lelijckheyt! tot vuyle minnen vraaght.1644

Hay! o! 't is te eereloos! ick achten u de vroomste

Jonckvrou. O 't is een smet in u hooghe afcoomste

Die ghy niet waardich zijt, en denckt niet dat ick lien

Van die baldadicheyt mach in mijn selschap zien.1648

Daarom verziet u stracx, en wilt te rugghe tyen,1649

Want ick sodanighe niet langer hier mach lyen.

Zo ghy zulcx had in t'zin, waarom bleefdy niet t'huys,

En blusten met u knechts u weeld'richeyt onkuys?

Of waardy meer belust de Keyserlijcke zalen1653

Te verontreyn'ghen hier met u snoode schandalen?

Ghy hebt u zelfs helaas! toch al te cleyn gheacht,1655

En al te weynich oock het doorluchtich gheslacht

Van u maachschap en bloedt, daar ghy aan zijt verwant:

Noyt quam die grofheyt my eens vallen in't verstant,1658

Dat een Edele maaght, van Koninglijcken zaden1659

Alzo beyv'ren zou haar eyghen schant en schaden.1660

O dit's te tuchteloos voor een Princes van staat!

't Waar quaadt ghenoech waart ghy een vodde vande straat,

Of een ghemeene vrou van onghebonden zinne.

Verziet u en vertreckt. Wel aan, ick ga na binnen.1664

O Goden dat's een spijt! 't is wonder dat mijn hart

Niet uyt het lichaam barst zo pynicht mijn die smart.

Nu ick mach inden hof een weynich my vermaken,1667

+Zoo 't mogelijck is dat ick aan lichtenis can raken.1668

Gaat heen Lijs-drijts, gaat heen, ghy hebje gat welle schraapt.1669

Nou ick mach oock gaan, ick heb hier langh ghenoech egaapt.1670

O wonderlijcke Goon! wat aartsch vernuft sal ramen1671

U onbegryp'lijckheyt? de Hemelsche lichamen

Die zijn zoo sonderling van krachten en van aart,

Ghelijck de scheps'len zijn die ghy zoo seltsaam baart,1674

Datter van duysenden gheen twee zoo lijck ghelijcken,

Of daar sal hier of daar wat onghelijckheyts blijcken.1676

't Zy in ghedaant of form van lichaam, en van gheest,

Verscheelen al ghelijck meest alle menschen meest.

Want d'een is wilt en woest, en d'ander is ghelaten,1678

Even en alleleens zoo gatet met de Staten1680

Des werelts, d'eene mensch die rijst van staat tot staat,

Daar d'ander inde dreck van arremoet vergaat.

Den een die leeft in vreught, vernoeght en wel te vreden,

Daar d'ander stadich sucht om zijn rampsalicheden;

Ghelijckerwijs als ick doe in mijn druck en pijn,

Maar alst u zoo ghelieft ist best lijdsaam te zijn,

En met gheduldicheyt u wille te verdraghen,

Tot dat u goetheydt zal mijn droefheyt eens wanhaghen,1688

En sachten eens mijn smart met een onsegg'lijck goedt,1689

Dat is dat ghy beweeght mijn Aardiges ghemoet,

Dat het toch buychsaam zy, en dat sy met melyen

Eens noosselijck aansiet mijn over droevich vryen,1692

Dat sy tot noch helaas! afwysich heeft versmaat.

Ach! Hereman, ziet op: Ziet waar zy ginder staat.1694

Hoe prangt mijn het verdriet, de spijt en het beschamen1695

Van mijn vervloeckt versoeck: dees Moorders stooten t'samen

My vanden top des achtbaarheyts daar ick op stont

Noch stracx. Nu leydt mijn eer, ach! in een helschen gront,

Laas! in een ooghenblick begaan wy zo veel snevens1699

Als niet te beteren is met hondert duysent levens.

Ach! had ick wel bedacht het endt eer ick begon.

Wat sware nevel deckt het schijnsel van mijn Zon?

Wat wollick mach zoo drist wijt luftich hem verdwalen,1703

Dat hy belemmert, lief, de klaarheyt van u stralen?

Mijn jammert dat ick u, mijn silver schoone Maan,

Zoo dampich en bedompt van droefheyt moet zien staan.1706

Wat is de oorsaack doch? Hoe wendy zoo u stantjens?1707

Wat draaghdy Troosje, zeght, in u snee witte hangtjens?

Beleefden Edelman, het is de schildery

En het afbeeltsel van het ghene dat ick ly,

Want zoo de sachte zy zeer streng'lijck hout ghebonden

Dees bloempjens die'ck met lust heb inden hof ghevonden

Zoo houwt den bandt des mins behaag'lijck zoet in mijn

Verstrickt en dicht ghevoecht de smerten die daar zijn.

Maar dese bloempjens, lief, seer schielijck licht verdwynen,1715

En eeuwich duren, laas! d'oprechte Minnaars pynen.

Dat's waar, sy dorren haast, maar d'aarde brenght vol gloor1717

Zeer weeld'rich alle daagh daar varsche nieuwe voor.

Zoo ist oock in de min, komt een smertje te sterven,

De vruchtb're liefde doet u thien daar voor verwerven.

Maar die voorteeling daar ghy zo beknopt of roemt,1721

Die is niet inden bandt die ghy my hebt ghenoemt.

Ghelijck als dese bandt dit bos hout by men kander,

Zoo kan zy anderen oock wel houden aan den ander,

Alzo hout oock den bandt der minnen streng en kort

De nieuwe droefheyt die door haar gheboren wordt.

Ach edele Princes! u lust van 't spoor te wijcken,

Want hoe kundy een bloem by yemants smart ghelijcken?

Daar alle bloempjens zijn behaghelijck en soet,

En alle quellen zijn onlusten voort ghemoet.1730

De dingen, quaadt of goedt, die van beminde komen,

Die werden al voor zoet in 't zuycker opghenomen1732

By ware lievertjes, die d'aldergrootste pijn1733

Veel aanghenamer is als dese bloempjes zijn.

Mijn Maachden, zydy daar? gaat, wilt mijn bedde spreden,1735

Want ick ghevoele my seer qualijck in mijn leden.

Met oorelof mijn Heer, ick ben niet wel te pas.

Princes, het is mijn leet, ick wilden't beter was.

Godlijcke rymery, die met den May der Jaren

Mijns jeughdelijcken tijdts zijt steelwijs wech ghevaren:

Laat nu mijn herrefst toe dat zy in vaarsen zinght

Het parsent herten-leet dat ziel en lijf bespringht;1742

Mijn nakent eynde komt met groote schreeden stappen,

Waar toe zo las ick oyt de Griecksche wetenschappen,

Ende gheleertheyt vanden kloecken Arabees?1745

+En al de kunsten van de schrand're Chinees?

Om praatjes yl? O neen, maar om dat ick door lesen1747

Heb mijns selfs nut, en een ander sticht'lijck mocht wesen.1748

O sapho! u ghedicht dat wispelt in mijn zin,1749

En 't juytert mijn de galm van desen inhout in.1750

O Maachden die met wond'ren ziet1751

Mijn woorden 't martelend'lyen,

Dat nu pynicht mijn ghemoet,

Door mijn ongheluckich vryen.

 

Ghelijck de wilde witte Zwaan

Hare doot met droevich zinghen,

Zoo queel ick nu oock uyt noot

Door zijn dreutsche weygheringhen.1762

 

Het quaadt dat my steets knelt en knaaght,

Is van zijn schoonheydt ghecomen,

Doch de quelling van mijn zin1766

Wt mijn trouwicheydt ghenomen.

 

De lust tot zijn ghekroonde deught

Om zijn vroomheyt te beminnen,1771

Die mijn toch zoo wel beviel,

Is te koel en kout van zinnen.

 

Wat ick hem treck, wat ick hem troon,

Met ghezichten en met zuchten,