terug  begin  verderprepost
[p. 86]origineel

13. Emblemata.

 
HY die de schoonste schenckt een blom
 
Vervvacht haer gonste vvederom
 
De schorpuleusheyt achterdenckt
 
Niet vvetende vvaerom hijt schenckt
 
Toocht in dees saeck te vvesen blood'
 
En vvil dat oock aenveerden nood'
 
Om niet te vvesen achterhaelt
 
In achterclap niet affghemaelt
 
De eerbaerheyt die hout haer vreemt
 
Van yemant sy niet geerne neemt
 
Yet dat haer brenghen mocht verdriet
 
VVie vvat aenvaert vveel voor hem siet.



illustratie


 
So haest als Sol sijn reijs begint
 
nood 'tgroen de Iuecht bestiert door t'kint

[p. 87]origineel

Nieu jaer Liedeken:

Op de Voyse.
Hoe salich zijn de landen, &c.
 
DOen Luna was verdwenen
 
Al voor den dagheraet
 
Aurora is verschenen
 
Metten dau delicaet
 
Die Phoebus quam verdrooghen
 
Deur stralen uyt den hooghen
 
Sijn schijn hem ginck vertooghen
 
O boomen / vrucht / en zaet.
 
Den tijt niet om verlusten
 
Schoon onder shemels tent
 
Een Minnaer niet liet rusten
 
Maer deed' dat hy ghewent
 
Hem buyten ginck vermeyen
 
Langs Tellus Claverweyen
 
By beemden door Valleyen
 
Tot een vermaken jent.
 
Dies deur Lieffds welghelucken
 
In Floraes Lusthoff schoon
 
Ginck ick een Roosgen plucken
 
Presenteerdent ydoon
 
Een Nimphe van Achayen
 
Tot haeres lusts verfraeyen
 
Doch sy ginck dat versmaeyen
 
Tot spijt van mijn persoon.
 
Reyn Nimph wilt accepteeren
 
Van my een harder slecht
 
Tgheen ick u coom vereeren
 
Door reyne Lieffde echt
 
Eel Maecht niet om verschoonen
 
Tfaveur my sulcx doet toonen
 
En soudet u weer loonen
 
Aensaechdy maer u knecht.
 
Dees bloeme schoon van bladen
 
O Edel Nimphe reyn
 
En wilt doch niet versmaden
 
Gargaphiaes Fonteyn
 
Die heeft dees laten spruyten
 
Soet geurich vol firtuyten
 
En nu ick u vind' buyten
 
Schenck ickt u Lieff alleyn.
[p. 88]origineel
Prince.
 
Ghinght ghy Princes aenvaerden
 
Dit bloemken seer bequaem
 
Dat mijn hart hout in waerden
 
Tsou my zijn aenghenaem
 
Het soude oock by desen
 
Een vreucht ons beyden wesen
 
Ghy daechlijcx zijn ghepresen
 
Als een Nimph sonder blaem.

Finis.


Een Nieu Amoureus Liedeken:

Op de Voyse.
Ick lijd' int hert pijn onghewoon, &c.
 
ALs ick in mijne eensaemheyt
 
Gaen overdencken /
 
Het druckich crencken /
 
Want tsware Minnens pack vol leyt
 
Dwelck my allencken
 
Verdriet comt schencken
 
Om een eenichste schoon
 
Reyne Goddinne
 
Want onder shemels troon
 
Moet ick haer Lieff persoon
 
Door dwanck beminnen.
 
O ghy mijns herten eenich Lieff
 
Door uwen ooghen
 
Hebt ghy ontooghen
 
Mijn crachten / want dat ick verhieff
 
Is nu vervloghen
 
Deur Lieffds vermoghen
 
Die my noch hout ghevaen
 
In lijden zwaere
 
Och oft dit weertste graen
 
Barmhertichlijck sach aen
 
Mijn groot ghevaere.
 
Om u ghy edel dochter soet
 
Gaen ick verdwijnen
 
Met grooter pijnen
 
Men dencken can wie tselve doet
 
V Christalijnen
 
Ooghen soo schijnen
 
D'Albastelijck lichaem
 
Sterckt my in deuchde
[p. 89]origineel
 
Lieff waerde maecht bequaem
 
Als ick hoor uwen naem
 
Ist my een vreuchde.
 
Och oft ghy eens te recht bedocht
 
Die uytghenomen
 
Lieffde volcomen
 
Waerin dat ghy my hebt ghebrocht
 
Tot uwer vromen
 
Soudt ghy het schromen
 
My weyren vanden hals
 
Tot allen tijden
 
En jonnen Lieffd' in als
 
Voor soo veel onghevals
 
My eens verblijden.
 
Hebt Medelijden door u deucht
 
Die ghy soeckt even
 
Hier aen te cleven
 
Iae mijne jong en teere jeucht
 
Niet langher gheven
 
Wilt sulck droeff leven
 
Want ghy zijt d'eenich wilt
 
Om nae te schieten
 
Siet Lieff wie dat u bit
 
Deur Lieffden soo verhit
 
Om troosts ghenieten.
Prince.
 
Vaert wel Princes mijn eyghen hert
 
Lieffde verholen
 
My dus doet dolen
 
In een onlijdelijcke smert
 
Thart is ghestolen
 
Deur heete colen
 
Van Lieffdes reyne lust
 
Tot desen stonden
 
Die vierich is ontrust
 
En qualijck wert gheblust
 
In Swerelts ronden.

Finis.


Nieu Amoureus Liedeken:

Op de voyse.
Boerinneken als ghy sult water halen, &c.
 
SChoon bloem verheven
 
Mijn jeuchdich leven
 
Lijt groot torment tot allen daghen
 
Door Lieffde die ick u moet draghen
 
Inwendelijck gheplant
 
Door Venus heeten brant
[p. 90]origineel
 
Die sinnen en verstant
 
Na haer doet jaghen
 
Lieffd' tusschen beyden
 
My eerst verleyden
 
Die in het herte was ghesoncken
 
En nu de Lieffde sou ontfoncken
 
My d'eenichste affgaet
 
En allen tgoet versmaet
 
Dies heb ick desolaet
 
Liefs dranck ghedroncken.
 
Moet het by desen
 
Alsoo nu wesen
 
Dat ghy gaet vlieden van u waerden
 
En trouwen Minnaer opter Aerden
 
O droeve wreeden strijt
 
Die also schielijck lijt
 
In dees benauden tijt
 
Ghy niemant spaerden.
 
O wreede uren
 
Die te langh dueren
 
Voor alsoo weynich lieflijck vrijen
 
Cupido Godt hoe condijt lijen
 
Dat ick dit droeff gheclach
 
Gheniete nacht en dach
 
Fy u er dat ick oyt sach
 
Dit teghenstrijen.
 
Was ick ontrouwe
 
V reyn jonckvrouwe
 
Dan mocht ghijt my so bitter loonen
 
Een open hert ginck ick u toonen
 
Nu ghy dat hebt ghesien
 
Heel smadelijck gaet vlien
 
Daerom can ick misdien
 
V niet verschoonen.
 
Het troosts verwerven
 
Schijnt moet ick derven
 
Doch t' can noch wel ten rechten comen
 
De deucht woont altoos by den vromen
 
En als het herte wroecht
 
Twelck heeft in Lieffd' gheploecht
 
Dan groeyt weer met ghenoecht
 
Lieffd' uytghenomen.
 
In mijn beswaren
 
Wensch ick welvaren
 
Dees mijne herts lieve voochdesse
 
Dien ick bemin als mijn Matresse
 
Hoe seer sy haer hout schieu
 
D'ou Lieffd' groeyt op een nieu
 
Daerom wensch ick adieu
 
Mijn schoon Princesse.

Finis.


prepostterug  begin  verder