[Een Ruyter...]

Een Ruyter heeft Me-vrou Horette belooft haer achter op zijn Peert te voeren, ende een schoone vertellinghe over wech te verhalen, dan de Vrouwe siende dat hy deselve sonder bevallicheydt seyde, heeft sy hem ghebeden haer af te willen setten. Om sommighe soeticheyt te berispen, die aennemen een dinghe te verhalen daerse gheen Meester af worden connen.

DAer is (ten is noch niet lange geleden) binnen onse stadt een Edel-vrouwe gheweest van een seer goede gratie ende wel-spreeckende, wiens eerbaerheydt niet verdiendt en heeft datmen haeren name verzwijghen soude. Sy was dan Me-vrouwe Horette geheeten, Huys-vrouwe van H. Gun Spine, dewelcke by ghevalle buyten wesende ghelijck wy zijn, eens op eenen dach van d'een plaetse totte andere als in een vermeydinghe gaende, met andere Vrouwen ende sommighe Ridderen die sy den dach te vooren in haer huys te gaste ghehadt hadde, ende de wech moghelijck wat verachtich zijnde vande plaetse, daerse [d]an scheyden, tot deselve daer sy voor hadden te trecken, heeft een Ridder van 't gheselschap gheseydt: Mevrouw Horette ick sal u soo 't u belieft, achter op mijn Peert voeren, u onderhoudende het meestendeel vanden wegh met eene, vande cluchtichste vertellinghen vander Weerelt, totten welcken de Vrouwe gheantwoort heeft: Doch ick bidder u hertelijck om, ghy sult my groote vrientschappe doen. Mijn Heere de Ridder wien het Rappier moghelijck soo qualijck aen de zijde voechde, als de tonghe dienen wilde om een vertellinghe te doen, dit hoorende, heeft een avontuerken vande sijne begonnen, dat om de waerheydt te segghen seer schoon was: Dan hy een woordt dry, vier, vijf ende sesmaels hersegghende ende stracx weder beginnende: Daer nae somtijdts noch segghende: Hou ick en segh niet te deghen, ende het meestendeel inde namen missende, den eenen voor den anderen nemende, heeft hy dese vertellinghe slimmelijck genoech gheraeybraeckt: Behalven dat hyse noch soo lammelijcken uytsprack alst wesen mocht, strijdende teghen het doen ende de persoonen, dieder inne hoorende waeren, waer van menichwerven aen mevrou Horette, hem soo qualijck hoorende opsegghen, sulcken bangigheydt aen't herte quam als oftse in een flaute ghevallen, jae schier ghestorven soude hebben. Het welcke sy niet langher verdraghen willende, ende merckende dat mijn Heer de Ridder in een propoost gheraeckt was van eenen grooten Oliphant, ende Mans ghenoegh was om daer in te blijven steecken, heeft sy hem met een soetigheydt gheseydt: Mijn Heer u Peert gaet wat te hert, Ick bids u set my doch aff dat ick mach te voet gaen. De Ridder die moghelijck een beter verstaender was als verhaelder, vatte stracx de schamp wel, die hy nochtans ten besten op-nam, ende veranderde het propoost, heeft hy wat anders gheseydt, sonder meer vande ghene te spreecken die hy soo qualijck begonnen, ende noch ergher altoos vervolghet hadde.