|
|
|
| | | |
| | | | | | Een Psalm Davids, als hy vloot voor't aen-ghezichte zijns Zoons Absaloms.
| |
§1
Weer-partijders vermeert!
Veel' segghen van mijn ziel,
Hy heeft gheen heyl by God.
Doch ghy Heere zijt een schild +
End' die mijn hooft op-heft.
Ick roep met mijne stemme,
Verhoort my van den Bergh
| | | |
Zijner heyligheyd. Sela! +
| |
§2
Ick liggh, end' slaep', ont-waeck':
Want d Heer onder-steunt my.
'k Vrees' niet voor thien duysenden
Des Volcks, die 't rontom op +
My zetten. Staet op, heer,
Verlost my, mijn Godt: want ghy
Ghy hebt, heere, de tanden
Der Godd'looz' verbroken.
Vw' zeghen is op uw Volck.
|
|
|
vorige
