|
|
|
| | | | | | Een ghebedt des verdruckten, als hy overstelpt is, ende zijne klachte uyt-stort, voor het aenghe-zichte des Heeren.
| |
§1
O Heere, verhoort mijn ghebedt:
| | | |
End' dat mijn gheroep tot u komm'.
Berght uw aenschijn voor my niet,
Ten daghe mijner benautheydt.
Verhoort my (Heere) haestelick,
Ten daghe als ick roepen zal.
Want mijn daghen vergaen, als roock; +
| |
§2
End' mijn ghebeenten branden uyt,
Ghelijck een heert: mijn herte is
Gheslaghen end' verdorret,
Mijn broodt t' eten: mijn gebeent' kleeft +
Aen mijn vleesch, van weghen de stemm'
Mijns zuchtens: ick ben een roerdomp
Der woestijn ghelijck gheworden:
| |
§3
Ick ben gheworden als een uyl
Der wildernissen. Ick wake,
End' ben gheworden als een
| | | |
Eenzaem mussche op het dack.
Mijn' vyanden smaeden my steeds:
Mijn raes-spotters sweeren by my.
Want ick ete asschen als broodt, +
End' mengh' met tranen mijnen dranck;
| |
§4
Van weghen uwe verstoortheijdt,
Ende uwen grooten toorne.
Want ghy hebt my verheven,
Mijn daghen zijn als een schaduw' +
Die af-gaet: ende ick verdorr'
Ghelijck het gras. Maer ghij, Heere,
Verblijft tot in der eeuwigheijdt*:
| |
§5
(Blijft) van gheslacht tot gheslachten.
Ghij zult op-staen, ende u +
Want de tijdt, om haers t' erbarmen,
De besten tijdt is ghekomen.
Want haer steen bevalt uw' knechten, +
End' zij med-lijden met haer gruys.
| |
§6
Dan zullen d'Heijd'nen 's Heeren naem
Vreezen: end' alle Koninghen
Der aerden uw heerlickheydt:
Als d'Heer Zion zal bouwen, +
End' in zijn eer zal verschijnen;
Hem zal wenden, tot het ghebedt
Des ghenen, die gansch is ontbloot,
End' haer gebedt niet zal smaden.
| |
§7
Dat zal op-gheschreven worden:
Voor't toekomstigh gheslacht: end' 't volck +
Noch te scheppen, zal den Heer, +
| | | |
Loven, mids dat hy neerwaerts +
Vyt de hooghte zijns heijlighdoms
Zijn oogh gheworpen zal hebben;
Dat den Heere uijt den Hemel
Op d' aerde zal hebben ghezien.
| |
§8
Om 't zuchten der ghevanghenen
Te hooren; om de kinderen
Des doods openingh te doen.
Op dat-men des Heeren naem +
Tot Zion vertell', end' zijn lof
Te Ierus'lem, als de volcken,
Oock koninck-rijcken vergaeren:
Op dat zij den Heere dienden.
| |
§9
Hij heeft mijne kracht op den wegh +
Neder-ghedruckt: hij heeft verkort +
Mijn daghen. Ick zeijd', mijn Godt,
Neemt mij niet wegh, in't midden
Zijn van gheslachte tot gheslacht'.
Ghij hebt voor-maels d'aerde ghegront: +
End' d'hemels zijn uw'r handen-werck:
| |
§10
Die zullen vergaen: maer ghy zult
Blijven staen; end' zij all' zullen +
Ghelijck een kleedt verouden:
Ghij zult-ze, als een ghewaet,
Veranderen, end' zij sullen
Verandert wesen: maer ghij zijt
De selve, end' uwe jaeren +
Zullen niet gheeijndight worden.
| |
§11
De kinderen uwer knechten
Zullen woonen, ende haer zaet
| | | |
Zal voor uw' aenghezichte + [17]
|
|
|
vorige
