|
|
|
| | | | | |
§1
HAlelu-jah. Prijst den naem
Des Heeren; prijst ghij knechten
Des Heeren, die ghij daer staet
In de voor-hoven des huys
Onzes Godts. Looft den Heere: +
| |
| | | |
§2
Want de Heere die is goedt.
Psalm-zinghet zijnen naeme;
Want de Heere heeft (eenmael)
Is'rel tot zijn eyghendom.
| |
§3
Want ick weet, dat de Heere +
Groot is, end' dat onse Heer
Al wat de Heere behaeght,
Doet hij, in hemel, end' aerd',
In zee, end' all' af-gronden.
| |
§4
Hy doet dampen op-klimmen, +
Hy maeckt blixems met reghen:
Brengt windt, uyt zijn schat-kamers.
Die Egypts eerst-gheboor'ne, +
Van den mensch', tot vee toe, sloegh.
| |
§5
Hy zondt in 't midden van u,
End' wond'ren: teghen Pharo,
End' teghen all' zijn knechten. +
Die veel volcken sloegh, ende
| | | | | |
Koningh; end' Og den koninck
Hy gaf haer landt ten erve,
Ten erf' zijn volck Israel. +
| |
§7
Is in eeuwigheydt. Heere, +
Is van gheslacht tot gheslacht.
Want d'Heer zal zijn volck richten;
Doch zijnr' knechten zich rouwen.
| |
§8
Die zijn silver ende goudt, +
Een werck van menschenhanden.
Zy hebben een mond, maer zy
En spreken niet; zy hebben
Ooghen, maer zy en zien niet.
| |
§9
Zy hebben ooren, nochtans
En hooren niet: oock isser +
Gheen Adem in haeren mondt.
Dat de gheen', die-ze maecken,
Hen ghelijck worden, (ende)
All' wie op haer vertrouwet.
| |
§10
Looft den Heer, ghy huys Isr'els +
Looft den Heer, ghy huys Arons,
Looft den Heer, ghy huys Levi;
Looft den Heer, die de Heer vreest
| | | |
Ghelooft zy d' Heer uijt Zion,
|
|
|
vorige
