[p. 97]
Als de strijd verademt....
[p. 99]
Hoe zou mijn hart....
Hoe zou mijn hatt den weg ontwennen.
Die naar uw eenzaamheid geleidt;
Hoe zou het rijker heil erkennen,
Dan leven in uw heerlijkheid.
Hoe zou ik uit mijn voelen weren.
Wat ons in liefde en leed verbond;
Hoe zoude ik uit mijn denken keeren
Den koppigen roes van uwen mond.
Want eens zal ik tot u weer komen,
- Al draalt nog ver de onzeekre tijd, -
Vermoeid en armer in mijn droomen,
Maar trotsch en sterker tot den strijd.
