[p. 102]
Voor Hermanneke
Dit is me vreugd, in donkre dagen
Van trotscken strijd en rijke smart:
Gelijk een witte vlam te dragen
De liefde van uw kinderhart.
Dit is me teere vreugd: te hooren
Hoe steeds bij spel en vreemd verhaal
Mijn naam en beeld, als nooit te voren,
Blijft leven in uw kindertaal;
Hoe ge eiken avond ligt gebogen
Voor 't bedje, eer m'u te rusten legt,
En diep-devoot, met slaapzware oogen,
Voor mij een vaderonsje zegt;
Hoe ge eiken nacht me in droomvisioenen,
In 't feestgetooide kinderland,
Met luide trommen en klaroenen,
Ziet wederkeeren triomphant.
Dit is me vreugd: in donkre dagen
Van trotschen strijd en rijke smart,
Gelijk een witte vlam te dragen
De liefde van uw kinderhart.
