Niet altijd kan het hart zijn pijn

Als wellust dragen.

Er komen dagen

Dat onze liederen zuchten zijn.

 

Dan, zoo het regent om ons huis,

Wij zien het stroomen

En droevig droomen

Van bloesemleed in dropgeruisch.

 

Doch morgen zullen wij misschien,

Juist om het droppen,

Wat schoone knoppen

Gelijk ons hart half open zien.