Een Mei gaat open uit mijn hart,

de bloei der blijdschap na de smart;

en heerlijk kleurt de zonnegloed

daarin mijn bloed.

 

Mijn nieuwe Mei, zoo frisch en vroom!

De nachtegaal zit op den boom,

stort goud en paarlen op den vliet

van oud verdriet.

 

Zijn galmkruin is de roode beuk.

Daar lokt hij, overwelmd van reuk

geruisch en licht, met hel gefluit

een antwoord uit.