Kom niet onder hooge boomen,

die klein zijt en niet groeien kunt,

wien alleen een haastig droomen

een ontrouw denken is gegund.

 

Zoo wie loopt op losse voeten

heeft lichten last van hart en hoofd.

Taaigewrongen wortlen moeten

hem binden die in kracht gelooft.

 

Zie, de boomen ruischen, leven,

slaan streng hun zware schoonheid uit.

Blijf daar weg zoo gij maar even

wat lispelspeelt met half geluid.

 

Heilig zijn de sterke stroomen,

een hart dat scheurt, een pijn die gilt.....

Kom niet onder hooge boomen,

kleintrotsche, die niet lijden wilt.