+Bijlage A is geheel van de hand van de Clercq, en werd uit dien hoofde, waar dit anders mogelijk zou zijn geweest, niet aangevuld.

1‘De vernieling van het O.I. Huis ging zeer goed, doch ik heb wel eens wat beters voorgedragen. In de Kinderliefde kwamen goede stukken voor en een lierzang in kleine regels, die goed uitviel.’

2‘Merkwaardig was de avond bij Fabius. Hij had mij gevraagd om kennis met Roëll te maken. Deze was aldaar met zijne familie en nog verscheidene anderen. Ik was eerst wel een oogenblik onthutst, toen ik in het midden van een dergelijken kring van dames moest optreden, doch alles ging Goddank goed, en het beviel mij beter dan op den predikstoel in de Maatschappij. Ik wilde maar het Instrument leeren kennen, en dacht om het quomodo meer dan het quid. Ik kombineerde de opgegeven onderwerpen, Karthago, Enghien, Maria Stuart en bracht ze nog al tot een gelukkig geheel. Ik gebruikte nieuwe maten, vooral de tiensyllabige. Naderhand over zinnelijk en zedelijk Schoon. Die viel zeer goed uit, vooral het einde, en een lierzang van ten minste twintig koepletten, die inderdaad recht goed was... De aanmerkingen van velen zijn zonderling.’

3‘Gelukkig met de aanhaling van Jakobs en Jozefs droomen; naderhand zoo duidelijk over da Costa's Kristendom, als iets zijn kon, doch de menschen begrepen minder dan ooit.’

4‘Nous avons en une journée parfaitement agréable à Heemstede chez Pauly qui occupait les chambres du charpentier Munck que l'oncle Jeannot possédait l'année passée. Il y vit en gentleman. En habit court, le chapeau blanc en tête, les souliers de Marseille aux pieds, la canne ultra en main, il se promène lentement au milieu des jolies avenues qui avoisinent ce joli village. Le matin on déjeune avec du café parfait à la crême, ensuite on cause, on court par ci par là; on fait quelques excursions jusqu'au diner. Le meilleur poisson de mer ou de rivière est condamné à nager dans le jus des meilleurs crus du Médoc. Ensuite quelques promenades encore, le thé, ou, si les chaleurs ont été trop abondantes, une bonne bouteille de vin du Rhin vous envoie coucher... Nous passâmes chez lui trois journées bien agréables... J'étais dans une espèce d'extase de plaisir. Il y avait si longtemps que je n'avais gouté la campagne et la liberté; j'improvisai plusieurs toasts, j'étais véritablement inspiré.’

5‘Weinig keeren heb ik inderdaad zoo gelukkig geïmproviseerd De beste inzichten bezielden mij; gelukkig bracht ik de aanmerkingen, in den loop van ons onderhoud over David gemaakt, te pas. Het alles vormde een geheel, zooals mij dit weinig gelukte. 's Gravenweert is misschien een der koelste aanhoorders van mijne improvisatiën; hij was echter zeer tevreden; inderdaad is hij een hartelijk mensch, wiens inside beter dan zijn outside is. F.A. van Hall was ontevreden dat ik bij Fabius had geïmproviseerd. Hij begreep dat ik dit talent voor mijne vrienden bewaren moest. Wiselius begrijpt wel de mogelijkheid van in verzen te spreken, niet die van daarin eenheid en poëtische gedachten te brengen.’

6‘Het was zeer goed, echter zonder zeer bijzondere verheffing.’

7‘Die improvisatie blijft mij heilig. De oude man zeide: ja, voor zulk een dag wil ik tien dagen op sterven liggen.’

8‘Kracht en Kristendom, poëzie en verhevenheid, inéensmelting van noordsche kracht en oostersche verbeelding ter verheffing van het verzonken Zuiden. Dit waren mijne denkbeelden, hier en daar nog al niet ongelukkig uitgeboezemd.’

9‘Geen onderwerp dat mij bijzonder opwond. Geene bijzondere stemming.’

10‘De regels van Bartjes op de liefde toegepast, en dat hoog ernstig, door al de regels der Arithmetica doorgevoerd; doch ik zoude te veel moeten schrijven, wilde ik dit uit elkander zetten.’

11‘Ik behandelde dit naar aanleiding van het denkbeeld van zinnelijk schoon in het Zuiden, zedelijk in het Noorden. Er waren goede gedachten en beelden in.’

12‘Ik behandelde het op eene wijze die mijne goede Lina best beviel, doch ik haalde er toch niet uit alles wat in dat heerlijk sujet zit, daar misschien mijne toehoorders mij niet genoeg imponeerden. De goede nicht de Clercq was zeer getroffen. Over de vermoeienis enz. werd als naar gewoonte veel gesproken....’
‘.... Wat zal ik van de improvisatie zeggen? Zij is in Gods hand. Moet de bloem afvallen? Moet zij vruchten dragen? Ik weet het niet. Doch is zij uit den waarachtigen oorsprong, dan moet zij krachtiger worden.... Blijft er voor den innigen, voor den bekeerden Kristen dan geene poësie over? Ja, de hoogste, de voorsmaak van de poësie des Hemels.’
>(De aanteekeningen van de Clercq over zijne improvisatiën strekken niet verder.)