Ic segge die wonde dweers der spondilen van micha. Ende sijn sij nijet al dore, dats vreese van verlempthede ende onberoerlichede des lets; die organice ende die arterien gindes gesneden, maken aestige doot om die verliesinge des geests ende des hertelicx bloets. Ende die wonde der senuwen met grooter sweeringen sijn sterffelijc om die naerhede3
der hersenen. Ende dese wonden staende tot deser steden behoeuen luttel wikens achter den eersten dach, maer ic geue dranc, sijn die wonden geschoten oft gestoken.