(p. 117)
Die wonden der senuwen, muskelen, coorden, junctueren, die geprekelt sijn oft gesteken om die vreese der sweeringe. Ende drie5 vingermael beneden der junctueren is sterffelijck ende als die wonde is van eeniger grootheden ende, alsoo wij seijden inder cueren der wonden der senuwen, voort te gane ende te schuwene die quade toeuallen maer dese wonden scillen die wonden der armen in die ligginge ende draginge. Want die ermen ende die handen, als
sij (daerin) gewont sijn, sij1 mogen daer mede wandelen ende (die) aenden hals hangen. Maer voeten ende beenen moeten liggen rusten ende effen liggen ende hooge ende saechte als daer toe behoort.