[p. A1v] origineel

D.C. den vromen verstandigen ende wel-beminden Peter Raedt, sijnen sonderlinghen vriendt.

ICk en meyne niet, vriendelijcke Peter Raedt, datmen tusschen vrienden yet wenschelijckers vindt dan daer d'een den anderen eenighen oorbaerlijcken, oft ten minsten lustigen dienst mach bewijsen. Hier toe hebbe ick my selven al over lange genegen bevoelt, maer bevant altijdt mijn jonstigh bewijs tot uwaerts in eenige nutte saken als onnoodruftigh buyten ghesloten, ende dat deur u geluckige welvaert. Ten laetsten als die ghenegentheyt niet rusten en konde, niet tegenstaende haer den oorbaerlijcken ghelegentheyt niet ghebeuren en mochte, soo hebbe ick den lust voor handen genomen, om te sien of ick u in geenen stucken met haer dienstlijck mochte zijn. Daer bevant ick buyten 't gemeen vermoeden, oock den oorbaer inne verborgen. Want gemerckt alle eerlijcke lust een verquickinghe ende ververschinghe is van moeyten, arbeyden ende becommernissen, sooverlicht sy sulck gequel, ende onderhout het menschelijcke geslacht daer onverdrietelijc inne. Hieromme hebbe ick desen Bocatium onlanckx by my niet alleen als een lustig, maer ooc als een eerlijck ende leerlijck Boeck vertaelt zijnde, den gemeenen Nederlanders willen gemeen maken onder uwen name: op dat ghy ten minsten door sulcke toeschrijvinghe veroorsaect zijnde 't selve eens te doorlesen, die luste oock ghenieten sout, ende daer by verstaen dat ick (waert ghelegen) u soo gheerne een nut als vermakelijck Vriendt soude verstrecken, Vaert wel.