[p. 603]
Gedichten.aant.
[p. 605]
Kleynigheyts lof.
In kleynheyt leef ick onbenijt,
Lof, lof, kleynigheyt, lof.
Het Hardertje datter my vierich vrijt,
Is van lede besneden,
5.
't Kan seden trots een in 't Hoff.
Met sorgen is hy niet geplaegt,
Als de gierigaerts zijn,
Maer de overvloet hem als my mishaegt,
Want wat baetse? versaetse?
10.
Neen, haetse, wantse baert pijn.
Mijn Minnaers grove Linde-rock
Die misstaet hem oock niet,
Noch oock sijn Staf, en hasere Stock,
Hy is machtigh, waerachtigh,
15.
Noyt klachtigh van swaer verdriet.
In hem leeft noch den ouden Mensch
Daermen spottend' om lacht,
Die 't gierich gout derft, en heeft sijn wensch;
Niet hatich, maer batich,
20.
En statich na Gods-dienst tracht.
[p. 606]
Het Vee, de Schapen zijn sijn lust,
Met wiens Wol hy hem dost,
En 't vrolijck Gevogelt dat nauwelicks rust
Die vermaken sijn daken,
25.
Wy raken licht aen de kost.
Soo rustich zijn wy, ja soo vroo;
'k Weet geen meerder vreugt:
Wy ruylden met onsen Koningh al noo,
Want 's Hofs weelden verteelde,
30.
Men teelde daer selden deugt.
Het vrolijck lage Boeren Huys,
Waer in selden yet mist,
Ist kleyn, 't heeft wederom kleynder kruys
Als het hooge vermoge
35.
Bedrogen Hof vol van twist.
Geyl is 's Hofs liefd', of alster wel gaet,
Is liefdes Moeder 't gewin,
Met t'samen begeerte na grooter staet:
Wy verkeeren met eeren,
40.
En sweeren een trouwe min.
Samuel Coster.
Kleynigheyts Lof komt voor in het IIe Bedrijf van den Ithys (1e druk in 1615, zie deze uitg. bl. 98), vervolgens in den dichtbundel Apollo of Ghesangh der Musen (Amst. 1615) en eindelijk in het tweede deel der ‘Verscheyde Nederduytsche Gedichten’ (Amst. 1653). Uit laatstgenoemden bundel is de tekst hierboven afgedrukt.
