[p. 159]
Den heer Mr. S. Ipszn. Wiselius.aant.
Non auferetur sceptrum de Juda.
Niet op d' onzeekren grond van wereldsche belangen
Is 't hecht gebouw gesticht der Vriendschap, die ons bindt.
Die van den wenk Zijns oogs het noodlot af doet hangen,
Die bracht ons tot elkaêr! Die maakte ons eensgezind!
Thands kennen wy elkaêr, en door Zijn wijs bestieren
Omarmt de balling van het Oost den zoon van 't Noord,
Volgt met hem den geleî van eenerlei banieren,
En ijvert met hem zaam voor Gods gezegend Woord.
Wenscht gy van dit verbond een blijk in lettertrekken?
Wiselius! Ziedaar mijn naam! ziedaar mijn hand!
En met die eedle spreuk, die 't leven weêr zal wekken
In mijn verdorden stam, uit Judaas erf verplant!
De spreuk, in wier geloof de Aartsvaders hoop verkonden,
Geheel de wereld heil, en Isrel glorie vindt;
Op haar beroemen we ons! op haar onfeilbre gronden
Is 't hecht gebouw gesticht der Vriendschap, die ons bindt.
1822.
