Met uw statelijke heuvels, met uw bergen oud en hoog,

Staat ge, o Schotland! voor des dichters, voor des Christens starend oog,

Als een beeld van zielsgedachten, niet behoorend tot deze aard

En reeds hemelluchten aadmend by het stijgen hemelwaart.

Achtbaar Schotland, wiens geschiedrol een zoo schoone lijn doorzwiert

Der verhevenste figuren door den naneef steeds gevierd:

Vorsten, ridders, dichters, hoofden uwer hoogelandsche clans,

Met nog honderden van namen, wier schakeeringen haar glans

Op u zelve nederwerpen, - op heel England en Euroop!

Schotland! moeder, boven alles, in dier eeuwen grootschen loop,

Van een andre, nog verheevner teelt van helden, - mannen Gods,

Die geworteld op der waarheid onomstotelijke rots

Met het zwaard Zijns Geestes streden en volbrachten 't machtig werk,

Dienaars, martelaars, bevrijders van Zijn duur gekochte Kerk

En van d' erfgrond hunner vaadren, op de roepstem van dien Heer,

Die het Hoofd is aller Heidnen, Isrels Koning en zijne eer!