Zie neêr en wreek, o God! het uitgespreid gebeent'

Dier langs der Alpen rug geslachte martelaren,

Wier vaadren eeuwen lang Uws Woords belijders waren,

Als de onzen nog voor hout en levenloos gesteent'

 

Zich bogen. In uw boek zal nooit de schuld verjaren

Van 't bloed der schapen dáár geplengd, het bloed geweend

Van moeders met haar kroost tot in den dood vereend

Of van haar kroost gescheurd door wreede moordenaren, -

 

Toen voor des kerktirans onzalige geboôn

De blinde Piemontees den noodkreet uit de dalen

Ten bergen op, en van die bergen tot Gods troon

Deed stijgen, die het bloed en de assche Zijner doôn

Nog honderdvoudig eens zal zaaien, en verhalen,

Zoo ver Italië zich strekt, in zegepralen

Zijns Woords op Babylon en haar driedubble kroon.