XLV

Doch koning Philippus had geen honger, en at gebakjes bij zijne gemalin, Maria de leelijke, van het koninklijk huis der Tudors. Hij beminde heur niet, maar hoopte die tengere vrouw te bevruchten, om aan de Engelsche natie eenen Spaanschen koning te geven.

Maar die verbintenis van eenen kasseisteen met eene brandende kool mislukte haar doel. Philips en Maria waren echter genoeg verbonden om protestanten met honderden te doen sterven door het vuur en het water.

Als Philips uit Londen niet was, noch onder eenige vermomming weg was om zich in eene of andere slechte plaats te vermaken, bracht de nacht de beide echtgenooten bij elkander.

Dan ging koningin Maria, in schoone Iersche kant en fijn Doornijksch lijnwaad gehuld, recht als een paal met den rug tegen het echtelijk bed staan, terwijl Philips keek of hij bij zijne vrouw geenerlei teeken van zwangerschap zag; doch, niets ziende, maakte hij zich kwaad en bekeek hij zijne nagelen zonder een woord te uiten.

Toen sprak de leelijke vorstinne hem teederlijk aan en met haar oog dat zij lodderig trachtte te maken, smeekte zij den ijskouden Philippus om liefde. Niets ontzag zij, noch tranen, noch kreten, noch smeekingen, om eenen warmen zoen te ontvangen van hem die heur zijne minne niet schonk.

Handenwringend kroop zij te vergeefs voor zijne voeten; als eene uitzinnige vrouwe lachte en weende zij te gelijk om hem te verteederen; doch lachen noch tranen vermochten dit steenen herte te smelten.

Als eene verliefde slange, sloeg zij te vergeefs hare armen rond hem en trok zij tegen heure hert de smalle borstkas waar de wanstaltige ziel van den bloedigen koning in huisde; hij bleef onbeweeglijk als een paal.

De arme vrouwe dede heur best om lieftallig te zijn; zij gaf hem al de zoete namen die de minnezieken geven aan den verkorene heurs herten: Philips bekeek zijne nagelen.

Soms antwoordde hij:

- Zult gij nooit kinderen hebben?

Op die rede boog Maria het hoofd.

- Is het mijne schuld, sprak zij, als ik onvruchtbaar ben? Heb medelijden met mij: ik leef als eene weduw.

- Waarom hebt gij geene kinderen? sprak Philips.

Toen viel de vorstinne op het tapijt, als getroffen door den dood. En hare oogen baadden in tranen, en zij hadde bloed geweend, hadde zij gekunnen, de arme, leelijke vrouwe.

En aldus wreekte God op hunne beulen, de slachtoffers met dewelke zij Engelands bodem bedekt hadden.