Hier beghint die tweede Cluchte van Heynken de Luyere, hoe dat hy met zijn geselle te Satroysen was gegaen, om daer die mate te nemen van die gelasen, die welcke, soo hy seyde, aen zijnen Meester besteet waren te maken van eenen Coopman. Waerachtelijck gheschiet, ende seer ghenuechelijck om lesen.+