Een vossestaart

Rest ons nog het bijzonder interessante Reynaertmuseum dat als synthese kan fungeren voor de tocht die we achter de rug hebben, want hier eindigt de Reynaertroute. Dit museum werd ondergebracht in de oude Spaanse watermolen uit de 16de eeuw, de enige overgebleven getijmolen op de Schelde, die reeds al te lang op restauratie wacht. Binnenin het grootste binnenmolenrad van ons land, helaas niet zo gemakkelijk te bekijken. Het museum werd ingericht in 1963. Thema: Reynaert als inspiratie voor kunstenaars binnen en buiten Europa. De winter- en voorjaarsstormen van 1990, die Rupelmonde blank zetten, veroorzaakten heel wat schade aan het archief. Wat vandaag nog kan bekeken worden, loont echter meer dan de moeite. Documenten allerlei, hertalingen, bewerkingen, studies, aantrekkelijk getoond. Beeldhouwers en schilders die door de vos werden geïnspireerd. Verwijzingen naar artiesten en vossejagers. Bijzonder rijk is de verzameling illustraties, de knipsels, de affiches. Beeldjes ook en glasmo-

zaïeken. Beneden taferelen op hout geschilderd van Bert van den Broeck. Zeer opvallend zijn op de eerste verdieping de zeven taferelen die Paul Mariën schilderde, taferelen die telkens ontleend werden aan het middeleeuwse dierenepos maar dan gesitueerd aan de oever van de Schelde. De bijbehorende onderschriften zijn soms bijzonder grappig:

Uiteraard ook teksten en heel wat verwijzingen, steeds goed geïllustreerd, naar de Rupelmondse Orde van de Vossestaart en Reynaertraad alsmede naar de allerlaatste evenementen op het Reynaertfront, wat erop wijst dat de behoeders van dit museum up to date blijven. Vooral de zolder is bijzonder mooi en rijk aan merkwaardigheden. Achteraan prijkt de grote figuratieve kaart van het Reynaertland. Elk jaar komt op deze zolder de Reynaertraad samen onder het voorzitterschap van Bert Peleman, bijgestaan door romancier Herman Vos en scheepswerfdirecteur Freddy van Bogget, en worden één of meer kunstenaars, vossejagers of prominenten opgenomen in de orde. Hij wordt dan ‘Om zijn Reinaerdieën speels aanvaard in de Orde van de Vossestaart.’ Geridderden zijn onder andere de eerste ere-voorzitter Stijn Streuvels, Anton van Wilderode, Bert Decorte, Albert Poels, de grafici Frank-Ivo van Damme, Gerard Gaudaen, Edgar Ernalsteen, Oscar Bonnevalle, Paul Marien en Wilfried van den Broeck, de Reynaerdianen meester Willem Melis, Maurice Nonneman,


(Zie p. 191.)

broeder Aloïs, André Stoop en de auteurs van deze gids, de heemkundigen Renaat van der Linden en René Duyck, de reporters Jan Lambin, Fernand Moors, de journalisten Bert van Woensel en Eugeen van den Broeck, de voordracht-kunstenaar Jo van Eetvelde en burgemeester Antoine Denert van Kruibeke, de schrik van de nationale politici. Het museum toont aan hoe internationaal onze sluwerd werd en is. Een waardig slot van de Reynaertroute.