Het ‘spookkasteel’ Notax

Vanuit het centrum rijden we nu richting Gent. Tussen de bomen rechts schemert de prachtige voorgevel van het Kasteel Crabbenburg, maar daar komen we straks dichterbij. Na ongeveer een kilometer bereiken wij rechts een benzinestation, daar voorbij moeten we rechts de korte Ter Meerenlaan inrijden. Onmiddellijk daarna opnieuw rechts de bijzonder mooie Eenbeekstraat met het reeds vernoemde Crabbenburg (indrukwekkende zuilenrij met klassiek fronton). We bevinden ons in een bossige residentiewijk waar kastelen zeker geen zeldzaamheid zijn. Wij slaan links de Zevensterrede in en rijden die uit tot het einde (dreef). Voor ons een hek met een viertal huisnummers. Nr. 12 staat voor het kasteel Notax. De Kwadenplasstraat rechts even in (grint) en dan zien wij tussen de bomen links wat in de volksmond voor een spookkasteel doorgaat: helderwit met fraai torentje. Gebouwd door Diederic Notax in 1313, groeide dit goed uit van versterkte hoeve

tot kasteel. Hier eindigde de Reynaertroute van 1955. Een middeleeuwse kelder uit de 13de eeuw heeft kleine vensters waarvan de glasramen kleurige taferelen uit het Reynaertverhaal voorstellen. Een echt Malpertuus waar, zoals reeds eerder gezegd, tijdens de jaren vijftig heel wat eminente Reynaertspecialisten een soort Reynaertacademie hielden: Jozef Goossenaerts, Jozef de Wilde, broeder Aloïs, Filip de Pillecyn, Jan Grijpdonck, Maurits Gysseling, Marcellijn Dewulf en zelfs de professoren De Keyser en Hellinga. De sfeer was er Reynaerdiaans guitig, de uitwisseling van bevindingen rijk en de twistgesprekken over waar nu die verdomde Reynaert bij zijn staart moest gegrepen worden, fervent. Volgens Dr. Jozef Goossenaerts moet het Reynaertverhaal hier zijn gestart. Bovendien is het goed Maperteeus dat we in Beervelde ontmoetten, een volgleen van Notax; Diederic Notax was in de akte vertegenwoordigd door zijn meier. Het foldertje Enkele kastelen te Destelbergen vermeldt nog meer bijzonderheden over Notax.