[p. 19]
De liedjes
[p. 21]
Als de tros wordt los gesmeten...
Als de tros wordt losgesmeten
Als de plank wordt weggesjord,
Als je onderdrukt hoort snikken
En je oog zoo brand'rig wordt.
Als je al je lievelingen
Schreiend op de kade ziet,
Voel je voor het eerst hoeveel je
In je landje achterliet.
Als je op stoomt langs de kade
Naar de mysterieuse zee,
En de menschen aan de oever
Hollen lachend, huilend mee.
Als je 't slanke, ranke puntje
Van de Westertoren ziet,
Voel je voor het eerst hoeveel je
In je landje achterliet.
Als de K'lonialen zingen
Met een zenuwschor geluid,
‘'t Vaderland gaat nooit verloren
Nou vooruit de haven uit’.
Als je naast je d'officieren
Trillen en verbleeken ziet,
Voel je, o zoo fel, hoeveel je
In je landje achterliet.
[p. 22]
Als je aankomt in IJmuiden
En de boot ligt even stil,
Als de Hofmeester komt vragen
Of je nog wat zenden wil.
Als je even later langzaam
Hollands kust verdwijnen ziet,
Voel je martelend en sarrend
Wat j'in Holland achterliet.
Als de vuurtoren nog zwakjes
Uitsteekt boven 't grijs en bruin,
En de lijnen dan vervagen
Van het mooie blonde duin.
Als je turend in de verte
Moeders trouwe oogen ziet.
Voel je eind'lijk heerlijk huilend
Wat j'in Holland achterliet.
[p. 23]
Louis Davids in kleedkamer; 1935.
