[p. 15]
Arme Poesje.
Kindlief, kijk eens naar dat katje,
Zie, hoe 't dartelt op het pad.
Heb je wel gehoord, mijn schatje,
Van den schrik, dien 't heeft gehad?
In een boom zat eens dat poesje,
Luistrend naar der vooglen zang,
En wat zag het toen, lief snoesje?
Heusch, een groote, dikke slang.
En het arme bietebauwtje
Werd verstijfd en kreeg den hik;
't Mauwde maar één klein miauwtje
En viel neder van den schrik.
Ach, hoe schrok het arme diertje,
't Lag te hijgen op den grond.
Maar goddank, na één kwartiertje
Sprong het lustig weer in 't rond.
