89

Amst. 20 Febr. 90.206

Hoog ben ik van marmer met steenen blikken neerziende op alles wat onder mij is. En een zwart gevoel in mij van den sleutel van mijn kamer en den sleutel van mijn schrijfbureau, die mij aanglimmen. En een schat van liefde voor Mina en de lieve, warme oogen van mijn vrienden: Goes en Breitner en Maussie De rook in mijn neus, de vlammen in het hart en de werkelijkheid vèr aan den horizon, zonder er bij te kunnen.

Je liefh. Arnold.