[f. 96 v°] [LXX] REFREYN  [LXX]        Waer is mijnder herten iubilacien?  vs. 1    die mi doet veel lamentacien,  wilt mi doch vruecht aen v laten genieten.  hoe ic v beminne tot elcker spacien, 5  ghi en comt mi niet tot confortacien,  tmach mi bi tijen wel verdrieten.  ooc sie ic die nijders fenijn na mi schieten  dat mi mishaecht, ic waen ontsinnen;  ic wilde dat si sweghen ende sijt lieten; 10  gheen last so swaer alst pack van minnen.         Wie soude v wesen moghen verconden?  men souts niet connen ghespreken met monden,  v aensicht blinckende als der sonnen schijn,  dijn lippekens root, doochkens bruyn beuonden; 15  dus vindic mi nv en tot allen stonden  bernende inder liefden, noyt sulcke pijn.  geeft doch mijnen lichaem een troostelic medecijn,  want therte beswaert, wat sal ic beginnen?  die sinnen discoort sijn nv in dit termijn; 20  gheen last so swaer alst tpac van minnen.         [f. 97 r°] Met Venus voncxkens vindic mi ontsteken,  wilt mi doch helpen, mijn ooghen die leecken;  troost mi ghi die ic niet en hate,  slaet mi in staden die ben besweecken  vs. 24   25  en wilt mi doch helpen van mijn ghebreken,  tsi binnen den huyse oft op der straten.  ic ben niet begherende profijt noch baten.

[LXX]  Stok. Vgl. Leuv. Bijdr. IV, refr. XVII,  vs. 1  ‘Gheen last zoe zwaer alst pack van minnen’.  vs. 24  slaet: lees: staet (drukfout in mijn uitgave).

[p. 130]    van v, mijn liefste, wilt dit versinnen,  makende mijnen wech in allen gaten; 30  gheen last so swaer alst pack van minnen.       Prince      Princesse excellent wilt mi verhoren,  reyn wtuercoren wilt v niet storen  dat ic v minne bouen alle vrouwen;  mijn lijden wilt hooren o schoon gheboren, 35  duer v heb ic mijnen wille verloren  sonder eenich berouwen, o vat vol trouwen,  mocht ic noch troost aen v ghewinnen  mijn liefde tuwaerts sou niet vercouwen;  gheen last so swaer alst tpack van minnen. [f. 97 v°] [houtsnede (ondersteboven)]