|
|
|
| |
| | | |
51.
O lacen, hoe macht wezen.
‘O lacen, hoe macht wezen,
si staet so vast in mijnen sin;
ic drage dat lijden verborghen
van tsavonts totten morgen;
het en mach niet anders zyn.
dats eenen brief ghesant,
hi hielt van trouwer liefden,
den brief heeft si ghereten;
ick scriver haer nemmermeer:
‘Den brief heeft si gereten,
die stricken heeft si ontdaen;
si heeft myn herte bevanghen
ic en can haer niet ontgaen.
Ic sal haer duecht bewijsen
waer dat ic can oft mach;
ic gonne die alderliefste
veel duysent goeder nacht.’
- ‘Gheselle, laet u gedencken,
valt u een vrouwe so hert:
menich hase wert gewencket,
die noyt gevangen en wert;
en condise niet achterlopen,
so volchtse haestelijc na
door haghen ende door straten;
die liefde die is onderdaen.
| | | |
‘Gheselle, wel lieve geselle,
leeft voort op goeden troost;
hi leyt dicwils gevanghen,
die namaels wort verlost.’
- ‘Ic wil mi gaen verhueghen,
vaert wech, mijnder herten pyn,
het is in haer vermoghen,
het mach noch anders zijn.
‘Adieu! mach ic wel scriven,
ic hope noch troost te criegen,
mijn lief gheve ic den prijs.
Ic sal haer soetelic volghen,
si en mach mi niet ontgaen,
ghi hout myn herte gevaen.’
4, 6. t.: volcht. - 6, 7. alderliefste lief.
| |
Tekst.
Antw. lb., nr. 131, bl. 197, ‘een oudt liedeken’. - Aang. door Dr. Kalff, Het lied in de M.E., bl. 275 en 446. - H. Heine's Lorelei (1823): ‘Ich weiss nicht was soll es bedeuten // dass ich so traurig bin’, vangt nagenoeg aan op dezelfde wijze als het bovenstaande 15e-eeuwsch lied. Zie mede den aanhef van den volgenden tekst.
| |
Melodie.
Zie het volgende lied: ‘Rijck God hoe mach dat wesen’.
|
|
|
vorige
