terug  begin  verderprepost
[p. 309]

60.
Reyn maegdeken met eeren.



illustratie

 
1.
 
‘Reyn maegdeken met eeren,
 
laet ons te samen gaen
 
hier buyten wat spanceren,
 
al daer de roosjes staen;
 
al in de velden groen
 
met malcanderen wy sellen,
 
als twee schoon liefjes doen,
 
ons secreten daer vertellen.’
 
2.
 
- ‘Jongman, uwe secreten
 
in al sulken schijn,
 
behoef ic niet te weten,
 
nog gy ook niet de mijn;
 
dus is 't verloren, dat
 
wy spreken met malkander,
 
hebt gy secreten wat,
 
verteldse vry een ander.’
 
3.
 
- ‘Niemant dan u alleene,
 
schoone eerbare maegd,
 
kan ick vertellen 't geene
 
dat mijn jong herte draegt,
 
want ik met liefde ben
 
tot u also ontsteken
 
veel meerder dan ik ken
 
al met de mondt uytspreken.’
 
4.
 
- ‘Jongman, quelt uwe sinnen
 
daer in niet so seer;
 
wilt gy een dogter minnen
 
die geen liefde draegt weer?
 
Hoe zijt gy dus verblind!
 
och jonckman, laet u raden:
 
gy loopt tegen de wind
 
en doet u selven schade.’
 
5.
 
- ‘Noyt had ik sulks bevroed;
 
op u, ô schoon godin,
 
ik dagt altijd in 't goed,
 
het waer uw' regte min
 
die myn jonk hert doorstraelt,
 
in 't eynd eens soud bewegen;
 
schoon lief, waerom gy faelt
 
vertellet my ter degen.’
[p. 310]
 
6.
 
- ‘Jonckman ik weet certeen,
 
het vragen staet u vry;
 
maer een seyd' in 't gemeen:
 
het weygeren staet 'er by;
 
daerom ik u ontseyd',
 
wilt u daeraen niet stooren,
 
een ander ik verbeyd',
 
daer meugd gy wel na sporen.’
 
7.
 
- ‘Meent gy t' elcken keere,
 
dat het, metter daed,
 
noch sal wesen een heere
 
of een potentaet
 
die u beminnen sal;
 
by u selven verholen,
 
och liefje, laet doch voortaen
 
uw sinnen so niet doolen.’
 
8.
 
- ‘Het zy tot meerder staeten
 
of tot mijn minder wee,
 
gy meugt my wel verlaten;
 
jonckman, laet my in vree.
 
U schied van my geen troost,
 
ik sal u niet genesen;
 
ja, blyf by myn propoost,
 
het sal een ander wesen.’
 
9.
 
- ‘Mag my geen troost gebeuren
 
van u tot elcken keer,
 
so moet ik grondig treuren,
 
vind men dan geen meer;
 
maer de werelt is so wijd,
 
gy zijt 'er niet alleene,
 
misschien wie my verblyd,
 
die met my zal vereene.’

1, 4. al, bijgev. - 1, 6. t.: malcander. - 1, 8. daer bijgev. - 3, 1. t.: alleen. - 3, 3. t.: 't geen. - 3, 7. t.: ben. - 4, 1. t.: u sinnen. - 5, 2. t.: schoone. - 5, 3. t.: groen.

Tekst.

Delfschen Helicon, 49e druk, Amst, 1729, bl. 82, ‘amoreus liedeken, stemme: alst begint’.

Melodie.

Stalpaert, Extract. cath., 1631, bl. 166, ‘stem: ‘Reyn maegdeken met eeren’, hierboven naar de tekstmetriek weergegeven. Stalpaert geeft de melodie aldus:



illustratie

 
Hoe zien wy d'ar - me zie - len//
 
Die deur de ket - te - rij//
 
Ver-leyd zijn/
 
dus ver - nie - len//
 
't Zy beeld, 't zy schil - de - rij//
 
Van Chris - tus heylig kruys//
 
En van zijn bes - te vrin - den//
 
Die d' eer van Go - des huys/
 
Van ouds al - tijd be - min - den.

prepostterug  begin  verder