Florimond van Duyse, Het oude Nederlandsche lied. Deel 1 · dbnl

DBNL

Het oude Nederlandsche lied. Deel 1

auteur: Florimond van Duyse

bron: Florimond van Duyse, Het oude Nederlandsche lied. Eerste deel. Martinus Nijhoff / De Nederlandsche Boekhandel, Den Haag / Antwerpen 1903

doorzoek de hele tekst

© 2007 dbnl

DBNL vignet



[p. 335]
70. Ic had een alder liefste. 1. ‘Ic had een alder liefste die ic met ogen aensach, om haer quam ic gereden vanden avont al totten dach, om haer quam ic gereden vanden avont al totter tijt; och woude si mi in laten, dat reyn trou salich wijf.’ 2. Hi clopte also lijselijck al met sijn hamerkijn, dat al die plancxkens sprongen al van dat camerkijn: ‘staet op myn alderliefste, staet op ende laet mi in, ic swere u bi mijnder trouwen, ick waer so geerne bi di.’ 3. Dat meysken schoot aen een hemdeken wit; ter dueren dat si ghinck, in haren blancken armen dat si haer lief ken omvinck: ‘nu weset wellecomme, mijn lief, mijns herten bruyt, wi willen genoechte hanteren ende maken gheen gheluyt.’ 4. Dat verhoorde die wachter, op hoogher tinnen hi lach: ‘hier is een schoon frisch iongelinc gecomen inne, te nacht; wat sal hi mi gheven? twee hooskens ende een paer schoen, oft ic sal van hem clappen wat si opter cameren doen.’
[p. 336]
5. - ‘Och swiget, wachter, stille, laet dat verholen zijn, ick sal u laten maken van goude een vingherlijn.’ Met eenen siden snoere dat meysken haer hayr op bant, haer mantelken liet si glijden, haer eere en duerde niet lanc. 6. Hi dede eenen bode seynden daer hi den wachter vant. Wat gaf hi hem te loone? een vingerlijnc aen zyn hant. Dat meysken hief op een liedeken ende soetelick si sanck: ‘rijc God, here vanden hemel, waer den nacht noch eens so lanc.’ 7. Die dit liedeken dichte dat was een ruyter fijn, hi hevet so wel ghesonghen tAmsterdam al inden wijn, hi hevet so wel ghesonghen ter eeren die liefste zijn; God sceyn der nijders tongen, bi schoon vrouwen ist goet zyn. 2, 2. t.: met sinen hamere. - 2, 4. t.: van die camere. - 3, 1. Vgl. Antw. lb., nr. 79, ‘Het reghende seer’, str. 3, v. 1. - 3, 5. t.: wellecom. - 4, 2. hi lach, bijgev. - 4, 4. te nacht, bijgev. - 5, 5. t.: snoer. - 6, 6. soetelick, bijgev. - 7, 7. t.: dees nijders.
Tekst. Antw. lb., nr. 86, bl. 129, ‘een amoreus liedeken’, hierboven weergegeven; - Hoffman v.F., Niederl. Volksldr., nr. 60. bl. 146. - Aangeh. door Dr. Kalff, Het lied in de M.E., bl., 293. Het is bij vergissing dat Erk u. Böhme, Deutscher Liederhort, II, bl. 98, beweren, dat alleen de aanvangsregelen door de Souterl. bekend zijn. - Aangeh. als stem door Coornhert, Lb. 1575 (Byvoeghsel), nr. 28, voor: ‘Men vint twe snelle krachten’.
Melodie. Souterl., Antw. 1540, Ps. 68. ‘O God wilt mi salveren’ - ‘na de wise: Waer is mijn alder liefste / die ick met ooghen aensach’. In de tafel van het Kamper lb. (zie Dr. Kalff. t.a.p., bl. 644) wordt eene meerstemmige bewerking vermeld. - Deze zangwijs diende voor het lied: ‘Waect op ghi Christen alle’ (zie het schriftuurlijk lied: ‘Het blijct nu alle dagen’).