|
|
|
| |
| | | |
75.
Die wachter die blies aen den dach.
Die wachter die blies aan den dach
op hogher tinnen daer hi lach,
daer blies hi aen des daghes schijn:
‘waer lievekens bi malcander sijn,
voor tgroene wout den dach breect aen.’
- ‘Hoort aen, o jonghelinc, mijn beclach,
ten is noch ghenen lichten dach,
die mane schijnt door die wolken claer,
die wachter baert ons angsten swaer,
die middernacht en is noch niet voorbi.’
| | | |
Hi helst sijn liefste, si helst hem weer,
hi custse na sijns herten begheer.
Si moesten scheiden nu ter tijt.
Hi troc al over die heide verblijt
‘so seghen u God, mijn schone vrou.’
- ‘Adieu, schoon lief,’ sei tmeisken fijn,
‘beware u God voor druc ende pijn,
die minen herte trooste boot.
Ghedenc, schoon lief, der smerten groot
Mijn herte blijft u immer ghewijt.’
Wat troc hi van den vingher sijn?
Van roden goude een vingherlijn:
‘hout daer, mijn liefste, desen pant,
ghedencke mijns int verre lant,
ghi mi die alder liefste sijt.’
Die ons dit liedeken heeft ghemaect,
die nacht al dore hi heeft ghewaect;
die jonghelinc hadde vrou Venus in ere,
voor schone vroukens hi bernde sere
‘mi hoghet, lief, dijn rode mont.’
| |
Tekst.
Navolging van het Duitsche lied voorkomende bij Böhme, Altd. Lb., nr. 102, bl. 197, en Erk u. Böhme, II, nr. 799, bl. 599.
| |
Melodie.
Souterl. 1540, en uitg. Clemens n.p., Ps. 136, ‘Op die rivieren van Babel’, en tafel, ‘na de wise: Die wachter dye blies aen den dach // op hoogher’. Van den ouden Nederl. tekst is ons alleen deze aanvang bewaard gebleven. - Duitsche variante der melodie (1542), bij B. en bij E. u B., t.a.p.
|
|
|
vorige
