DBNL . Florimond van Duyse, Het oude Nederlandsche lied. Deel 2

[p. 903]

249. Edel artisten koen.

Naar Stalpaert, 1631.

 
1.
 
Edel artisten koen,
 
ghy jonge dom van sinnen,
 
komt met u lief int groen;
 
wy sullen gaen beginnen
 
Rethorica hantieren,
 
maken solaes en vreugt
 
met Venus kamenieren;
 
want onsen geest verheugt.
 
2.
 
Den tijt is komen hier,
 
dat men sal vreugd beginnen;
 
lustig, gy joncheyt fier,
 
wilt met genuchten singen;
 
heft op met soete talen
 
Rethoricam delicaet,
 
op dat wy prijs behalen
 
van alle nijders quaet.
 
3.
 
Dan sullen wy zijn vry
 
en met rust mogen praten.
 
Komt met u liefken by,
 
neemtse tot uwer baten;
 
schenckt uyt Mercurius schalen
 
en drinckt vrouw Venus dranck,
 
op dat op ons mach dalen
 
d' eer vanden wijngaertrank.
 
4.
 
Ik sag de nimphen reyn
 
den rosekrans bereyden;
 
't was inde maneschijn,
 
daer ik my ging vermeyden;
 
op eenen tack van dooren
 
het nachtegaelken sanck;
 
het was my soet om hooren,
 
derwaers nam ik de gank.

[p. 904]

 
5.
 
Siende langs eenen kant
 
een maget komen treden
 
met bloemen in haer hant,
 
spelend met lustigheden,
 
ick docht in mijnen sin
 
wie dat sou mogen zijn?
 
So ikse wel ging sien,
 
was het de liefste mijn.
 
6.
 
Doen ik mijn lief aensag
 
onder haer eerbaer oogen,
 
bood ick haer goeden dagh
 
om reyne min te toogen;
 
schaemroot wiert sy soo seere,
 
doen syt oog op my sloeg,
 
ende, uyt liefden teere,
 
heuslijck sy op my loegh.
 
7.
 
Seer minnelijc, voorwaer,
 
gingen wy daer spanceren,
 
wy hadden genen vaer
 
voor klappers of komeren;
 
't was uyt getrouwe minne
 
en al met haren danck,
 
dat sy met hert en sinne
 
haer trouwe aen my schank.
 
8.
 
‘Segt my, maegdelijk greyn,
 
ben ick niet uwen beminden?’
 
- ‘Ja ghy,’ sprack sy certeyn,
 
‘geen liever kan ik vinden;
 
mijns herten melody,
 
mijn troost, mijn toeverlaet,
 
schout alle vileyney
 
en alle klappers quaet.’
 
9.
 
Seer aerdig van fatsoen
 
en moedig van courage,
 
was ick in al mijn doen
 
als eenen kloecken page;
 
uyt enckel trouwigheyt
 
gaf ick dees maget, siet,
 
mijn trouw en eerbaerheyt;
 
z' en refuseerde's niet.
 
10.
 
Ick sagh Aurora klaer
 
de duyster nacht verjagen,
 
en Phoebus koets daer naer
 
met sijnen gulden wagen;
 
ick sagh aen d' een contrey,
 
door Ceres wijs verstant,
 
over bergh en valey
 
veel vruchten schoon geplant.
 
11.
 
Paris seer excellent
 
deed my om scheyden dencken;
 
voor een eerlijck present
 
ging ick de liefste schencken
 
een laurier-tacxken schoon
 
aen eenen rosen-hoet;
 
dit was dees blom te loon.
 
Siet wat de liefde doet.

7, 7. al bijgev.

Tekst.

Het Brabandts nachtegaelken met sijn dryerley gesangh, Brussel 1656, bl. 70, ‘stem: Flora komt nu ten dans’.

Melodie.

I. Stalpaert, Extractum catholicum, Antw. 1631, bl. 48, en zelfde melodie, bl. 641, telkens met stemaanduiding: ‘Edel' artisten koen’, voor de liederen: ‘Onsalig creatuir’, en ‘Rechtvaerdig zydy, Heer’. Gansch andere zangwijs, ‘op de wijse: Edel artisten koen’, in Den bliiden requiem, 1631, bl. 180.

Aangehaald als stem in Nieuw Geuzenliedboek van van Lummel, bl. 431, voor: ‘Ghy steden stout en koen’, te plaatsen tusschen 1611 (benoeming van den Arminiaan Vorstius tot hoogleeraar te Leiden en begin der bemoeiingen van steden

[p. 905]

en Staten Generaal en Prins Maurits in de godsdiensttwisten) en 1619 (einde der Synode van Dordrecht en beslechting dier twisten); - De Schadt-kiste der philosophen, Mech. 1621, bl. 232, voor een lied: ‘Edele gheesten vroet’, met zinspreuk: ‘Timmert met liefde’, en uitgaande van den ‘Knaep van de jonge Yreuchden Blomme binnen Bergen op den Zoom’; - I. Stalpaert, Gulde-iaers feest-dagen, Antw. 1635, bl. 378, en 562, voor de liederen: ‘Ursmarus end' Ermijn!’ en ‘Cunera! hebt goe moed!’ - H.G. Bolognino, Den gheestelycken leeuwercker, Antw., 1645, bl. 479, voor: ‘Die ick heb langh ghesocht’; - C. Maertsz, Stichtelyke gesangen, Hoorn, 1661, bl. 342, voor: ‘Mijn pen wil het ghebruyck’. - 't Groot achter-hofken, Alckmaar 1664, bl. 96, ‘stemme: Edel artisten koen ofte Ick heb gesien den tijdt’, voor: ‘Wat of het eelste zy’.