[p. 916]
251. Hier beghinnen wi nu an.
(Vanden regulier moninck)
1.
Hier beghinnen wi nu an
een nyeuwe liet te singhen,
ende singhen van eenen regulier moninck
ende van eender nayerinne.
2.
Die regulier in een waerts huys quam,
hi vraechde: ‘wat hebdy te eten?
ick soude tot eender naeyerssen gaen,
het was mi bi na vergheten’.
3.
Doen hi totter naeyerssen quam,
hi wert seer wel ontfanghen;
si nam hem in haren witten arm
ende si aten met malcander.
4.
Doent was aender middernacht,
si hoorden dat clocxken clincken:
staet op, staet op, goet regulier moninck,
die metten moet ghi singhen.
5.
Doen dat clocxken gheluydet was,
hi soude gaen inder metten:
‘och wiste dit mijn heere den abt,
hi soude mi selver wecken’.
[p. 917]
6.
Doen die moninc inden ommeganck quam,
die abt die quam hem teghen:
‘bona dies, bona dies, ghi regulier moninc,
waer hebdy te nacht gheleghen?’
7.
- ‘Daer ick te nacht gheleghen heb,
daer was ic seer wal ontfanghen;
men schencte mi daer den coelen wijn,
ic lach in mijns liefs armen.’
8.
Die abt al tot den moninck sprack
met also soeten worden:
‘nu segt mi, goet regulier moninck,
houden dat onse oorden?’
9.
Doen die moninc inder kercken quam,
die broederen liepen te samen,
die een moninc al tot den anderen sprack:
‘desen moninck willen wi verbannen.’
10.
En dat verhoorde de regulier moninck,
hi liet zijn capken vallen:
‘soude mi die naeyersse niet liever zijn,
mer dan mijn broeders allen?’
11.
Die ons dit liedeken heeft ghemaect,
hi hevet seer wel ghesonghen;
dat heeft ghedaan een regulier moninck,
wt der cappen is hi ontspronghen.
5, 1. t: gheluyt was. - 7, 1. t.: hebbe.
Tekst.
Antw. lb., 1544, nr. 57, bl. 86, ‘vanden regulier moninck’. - Overgenomen door Hoffman van F., Niederl. Volksldr., nr. 47. bl. 123. - Aangeh. door Dr. Kalff, Het lied in de M.E., bl. 405.
Duitsche aanverwante tekst, ‘Was woln wir aber heben an?’, 9 strophen, van het jaar 1544, in Vulpius' Curiositäten, VI, 475, herdrukt door Böhme, Altd. Lb., nr. 481, bl. 596, en door Erk u. Böhme, Deutscher Liederhort, I, nr. 137a, bl. 461, die nog een anderen Duitschen 15de-eeuwschen tekst vermelden.
Melodie.
Böhme, t.a.p., uit Schmeltzel, 1544, Quodlibet 20; - Erk u. Böhme, t.a.p.
