[p. 927]
255. Anne-Marietje, mijn lief kind.
1.
‘Anne-Marietje, mijn lief kind,
waartoe zijt gij gezind?
'k Zal u in een klooster besteden
voor den tijd al van twee jaar,
dan zult gij wezen klaar
een nonnetje voorwaar.’
2.
- ‘Ma mère, is dat uwen eesch?
Ik en heb geen nonnevleesch,
het hangt van achter aan mijn hiele;
maar 'k wil een frisschen jongman,
die mij gauw door de trouw
wil maken zijne vrouw.’
3.
- ‘Dochter, wacht u daar wat van,
want u en dient geen man.
Dat het uw papa moest weten,
hij waar al zoo zeer gestoord
als hij hoort dat zijn dochter kleen
geen nonnetje wil zijn.’
[p. 928]
4.
Anne-Marietje met loosheid
heeft haar te bed geleid.
Z' heeft den doktor dan doen komen
om te weten wat haar let.
Lisebeth, hare moeder teer,
die weende daar zoo zeer.
5.
De doktor gaf goeden raad
en halam metter daad:
‘Haal daartoe wat maagdepalm
en daarbij wat liefdekruid;
strooi dit al onder een,
vergaan zal haar geween.’
6.
Ma mère heeft dit dra verstaan,
zij heeft den doktor laten gaan;
zij heeft haar dochter gaan besteden
in het order van Ariaan,
daar voorwaar onbelaan
vier schoen voor 't bedde staan.
2, 4. 'k wil bijgev. - 5, 4. halam = hallem, alem, alaam, VI., voor allerlei gereedschap (Schuermans, Idioticon), hier = geneesmiddel. - 6, 1. t.: dit daar, enz. - 6, 4. Ariaan, zie de aanteekening, bl. 194 hiervoren.
Tekst en melodie.
Lootens et Feys, Chants pop. flamands, 1879, nr. 76, bl. 146.
