DBNL . Florimond van Duyse, Het oude Nederlandsche lied. Deel 2

[p. 978]

272. Te Kieldrecht, te Kieldrecht.

A.

(1)

 
1.
 
Te Kieldrecht, te Kieldrecht,
 
daer zijn de meiskens koene;
 
zy vrijen tot den middernacht,
 
en slapen tot den noene.
 
Ik maei,
 
is dat niet fraei?
 
en slapen tot den noene.

[p. 979]

 
2.
 
Al ze opstaen, al ze opstaen,
 
dan kijken ze in de wolken;
 
zy zeggen: ‘wel hoe laat is 't al?
 
mijn koe staet ongemolken.
 
Ik maei,
 
is dat niet fraei?
 
mijn koe staet ongemolken.’
 
3.
 
Als ze uitgaen, als ze uitgaen,
 
komt haer de koster tegen:
 
‘wel koster, zeg hoe laet is 't al?
 
wat uer is 't daer geslegen?
 
Ik maei,
 
is dat niet fraei?
 
wat uer is 't daer geslegen?’
 
4.
 
- ‘Het uer dat daer geslegen is,
 
dat kunt gy wel bemerken;
 
de hoogmis is al lang gedaen
 
en 't volk komt van der kerken.
 
Ik maei,
 
is dat niet fraei?
 
en 't volk komt van der kerken.’
 
5.
 
En als zy komen in de wei,
 
zy zeggen: ‘koeiken blare!
 
ik ben hier met mijn lieveken,
 
en zal u dat niet varen?
 
Ik maei,
 
is dat niet fraei?
 
en zal u dat niet varen?’

De meysjes van het Eykenhout.
B.

[p. 980]

 
1.
 
De meysjes van het Eykenhout
 
zy gaen al geern in 't groene;
 
zy vryen tot den middernacht;
 
zy slapen tot den noene.
 
En yoep, zey zy,
 
nog ä keer, zey zy,
 
zy slapen tot den noene.
 
2.
 
Als ze opstaen, als ze opstaen,
 
zy kyken naer de sterren:
 
‘wel heere! zey ze, God den heer,
 
myn koetjes zyn zoo verre.
 
En yoep,’ enz.
 
3.
 
Als zy een weinig voorder kwam,
 
kwam zy een meulnaer tegen:
 
‘wel meulnaer, zegt, hoe laet is 't al;
 
wat uer is 't daer geslegen?
 
En yoep,’ enz.
 
4.
 
‘De uer, die daer geslegen is,
 
gy kunt het wel bemerken:
 
de hoogmis is al lang gedaen;
 
het volk komt van der kerken.
 
En yoep,’ enz.

De boerinnetjes van 't Eikenhout.
C.

(1) (2) (3)

[p. 981]

 
1.
 
De boerinnetjes van 't Eikenhout
 
zij hebben 't al te doene,
 
zij vrijen tot den middernacht
 
zij slapen tot den noene.
 
Hoepseisei, hoepseisa,
 
nog een keer, seisa,
 
zij slapen tot den noene.
 
2.
 
'k Kwam over de eekhoutbrugge gegaan,
 
en 'k kwam een molenaar tegen:
 
‘wel molenaar hoe laat is 't al,
 
hoe laat is 't al geslegen?
 
Hoepseisei, hoepseisa,
 
nog een keer, seisa,
 
hoe laet is 't al geslegen?’
 
3.
 
- ‘Hoe laat het al geslegen is,
 
dat kunt gij wel bemerken;
 
de klok is bij den elf en half,
 
het volk komt van de kerke.
 
Hoepseisei, hoepseisa,
 
nog een keer, seisa,
 
het volk komt van de kerke.’

Tekst.

A. Willems, Oude Vl. ldr., nr. 124, bl. 291, hierboven weergegeven; - Hoffmann v.F., Niederl. Volksldr., nr. 136, bl. 248; - Snellaert, Oude en nieuwe liedjes, 1852, nr. 64, bl. 37, en 1864, nr. 85, bl. 93; - B. De Coussemaker, Chants pop. des Flamands de France, nr. 133, bl. 380, wijs van Belle (Bailleul); - C. Lootens et Feys, Chants pop. flam., nr. 112, bl. 206. - Aangeh. door Dr. Kalff, Het lied in de M.E., bl. 431.

Melodie.

A. Willems, t.a.p., en mondelinge- overlevering, immers zooals ik de melodie van mijn vader leerde; - B. De Coussemaker, t.a.p., het slot in verband gebracht met de metriek; met dit slot ontstaat eene natuurlijke

[p. 982]

vertraging, die door geene notatie aan te duiden is. - C. Lootens et Feys, t.a.p. - Volgens eene aant. van Willems, medegedeeld door Snellaert, werd dit lied vroeger gezongen op de wijs: ‘Tsavents sprack hy tot der maect’, te vinden in Fruytiers' Ecclesiasticus, Antw. 1565, nr. 63, bl. 124, voor het lied: ‘Alsoo ghy best muecht telcker tijt.’ Waarop Willems' bewering steunt, is ons niet bekend. Ziehier deze melodie:

 
Al - soo ghy best muecht telc-ker tijt //
 
wilt het wijn-suy -pen vlie-den //
 
Ist dat ghijt mijt /
 
u naect pro - fijt //
 
des ze - ker zijt //
 
want wijn ver - derft veel lie - den.

Deze zangwijs heeft de meeste overeenkomst met de melodie door Casteleyn gebruikt voor het lied: ‘Springht alle zeer wijfs ende mans’ (1527); zie onder de historische liederen onzer verzameling.

De in A en B hierboven voorkomende melodische vorm c f e d c doet zich reeds voor in Duitschland in de XV^de eeuw (zie Böhme, Altd. Lb., nr. 298, bl. 382, en Erk u. Böhme, Deutscher Liederhort, II, nr. 933, bl. 714):

Der schef-fer von der nu - wen stat,

der het myn doch - ter gar ge - ren.

272. Te Kieldrecht, te Kieldrecht.

A.

De meysjes van het Eykenhout. B.

De boerinnetjes van 't Eikenhout. C.

Tekst.

Melodie.

De meysjes van het Eykenhout.
B.

De boerinnetjes van 't Eikenhout.
C.