[p. 1021]
A.
1.
Daar was er laatst een mooi maagdetje fijn,
zij zou zoo gaarne matroosje zijn.
2.
Zij nam er dienst aan al voor zeven jaar,
om te gaan varen met haren minnaar.
3.
Zij moest er klimmen al op den mast,
zij bond de zeilen en touwen vast.
4.
Maar eer het schipje was aan het strand
was er een kleine matroosje bij d' hand.
5.
Ach, lieve moeder, en straft mij toch niet,
ik ben weest varen gelijk of ge ziet.
6.
Hoort, lieve meisjes, hoort vrij en loos (sic),
wilt er nooit varen als lichte matroos.
[p. 1022]
Daar was laatst een meisje loos.
B.
1.
Daar was laatst een meisje loos,
die wou gaan varen voor matroos.
2.
Zij nam dienst voor zeven jaar,
omdat zij vreesde geen gevaar.
3.
Toen bragt zij haar goed aan boord,
gelijk er een brave matroos behoort.
4.
Zij moest klimmen in de mast,
maken de zeilen met touwtjes vast.
5.
Doch door het stormen van het weer
sloegen de zeilen van boven neer.
6.
Nu werd zij gebonden voor de mast
met haar handen en voeten vast.
7.
Zij riep: kapteintje, sla mij niet,
ik ben uw liefje, gelijk gij ziet.
8.
Maar eer het scheepje was aan wal,
was er het jonge matroosje al.
9.
Toen zij nu weer kwam in de stad,
waar zij nog eene moeder had,
10.
Riep zij: moeder, wordt niet boos,
ik heb gevaren voor jong matroos.
11.
Bij een, die mij opregt bemind,
heb ik dit klein onnoozel kind.
12.
Maar eer het weder Pinkster is,
word ik zijn vrouwtje, dat is gewis.
[p. 1023]
Tekst en melodie A.
Mondelinge overlevering uit Gent, met de herhalingen door de zangwijs aangeduid: -
Tekst B.
Het vrolijke bleekersmeisje, Amst. C. van der Linden, z.j., bl. 22, ‘Het matrozen meisje, op een vrolijke wijs’. Zelfde herhalingen als in A. - Aangeh. door Dr. Kalff, Het lied in de M.E., bl. 744, onder de liedjes, die honderd of bijna tweehonderd jaar oud zijn en nog altijd in den smaak vallen. Eerste strophe aangeh. door G.J. Boekenoogen, Onze rijmen, Leiden 1893, bl. 4, als ‘vervormd uit het nog niet geheel vergeten lied: ‘Daar was ereis een meisje loos’, enz.
Melodie.
D. de Lange, J.C.M. van Riemsdijk en Dr. G. Kalff, Nederlandsch volkslb. uitg. door de Maatsch. tot nut van 't algemeen, 2de druk, 1897, nr. 112, bl. 151.
