|
|
|
| |
| | | |
480. Ons is een kyndekyn geboren.
Ons is een kyndekyn geboren
en waer dat niet, wi waren verloren,
daer toe dwanc hem die mynne.
Adam bracht ons in groter noet,
bi hem waren wi verloren,
dat kynt clam wt des vaders scoet
end soende den ouderen toeren.
Te Bethleem een woestich huys,
van eenre kinde, hiet Ihesus,
een bliiscap alder goeder.
Hi was geboren ter midder nacht
die Heer, die over al heeft macht,
een scepper der creature.
Dat Ysaias te voren screeff,
die moeder suet, die maget bleeff,
des willen wi ons verbliden.
| | | |
In eenre cribben was hi geleyt
twischen twien stommen dieren,
in hoy, als die scriftuer ons seit,
ende si bekendent schieren.
Die al die werrelt heeft gemaect
end dat claer sonne schyne,
lach in die cribbe bloet, al naect;
hem vrosen die ledekyns syne.
Noch bont noch graw was daer geleit,
noch oic duyrbair ghesmide;
in Ioseph cousen was hi geleyt,
om ons woude hi dit liden.
Groet licht scheen inder selver tiit
die herdekyns worden seer verbliit
Die engelen songen allen loff
daer boven in dat hemelsche hoff,
Nu dancken wy ghemeenentlic
den Heer God van hiir boven;
dat hi ons is worden gheliic,
des willen wi hem nu loven.
Bidden wy, cleyn ende groet,
dat hi ons brenct in Abrahams scoet
ewelic mit hem te sine. Amen.
2, 4. t.: toeren = toorn.
| |
Tekst en melodie.
Bäumker, Niederl. geistl. Ldr., nr. 12, Vierteljahrsschrift 1888, bl. 187, naar het 15de-eeuwsch Hs. van Weenen. - De melodie sluit zich aan bij de onmiddellijk voorgaande, nr. III.
|
|
|
vorige
